TUĐMANOV PLAN JE BIO - ZBRISATI SRBE! Zloglasna "Oluja" isplanirana pre 26 godina na sastanku hrvatskog predsednika sa generalima

J. MATIJEVIĆ

04. 08. 2021. u 19:23

NAVRŠAVA se 26 godina od najvećeg etničkog čišćenja u Evropi posle Drugog svetskog rata. Nazvan "Oluja", zloglasni pohod hrvatske vojske i policije, ali i Hrvatskog vijeća odbrane (vojska Hrvata u BiH) i američkih vazduhoplovnih snaga, strašni je zločin koji nije kažnjen. Naprotiv!

ТУЂМАНОВ ПЛАН ЈЕ БИО - ЗБРИСАТИ СРБЕ! Злогласна Олуја испланирана пре 26 година на састанку хрватског председника са генералима

Franjo Tuđman / Arhiva

Uz prećutnu saglasnost međunarodne zajednice izvedena je zločinačka ofanziva tokom koje je za samo četiri dana ubijeno oko 1.850 Srba i sa vekovnih ognjišta proterano više od 250.000 naših sunarodnika iz severne Dalmacije, Like, sa Banije i Korduna - prostora u sastavu Republike Srpske Krajine koji su bili pod zaštitom Ujedinjenih nacija.

Ubilački talas preneo se i na srpske prostore u Bosni i Hercegovini. Peti korpus Armije BiH uz svesrdnu pomoć hrvatskih snaga, obrušio se na 13 srpskih opština, od Grahova do Prijedora. Prognano je 125.000 Srba.

Stravičnom pogromu koji je započeo napadom na Knin, u zoru 4. avgusta 1995. godine, prethodio je brionski sastanak hrvatskog predsednika Franje Tuđmana sa generalima Antom Gotovinom, Ivanom Čermakom i Mladenom Markačem 31. jula. Transkripti tog zavereničkog skupa, koji je trajao 110 minuta, pokazali su prave namere države Hrvatske. One su sažete u Tuđmanove reči:

- Rešiti, na koji način rešiti? To je tema današnje rasprave. Da nanesemo takve udarce da Srbi praktično nestanu, odnosno da ono što nećemo odmah zahvatiti da može da kapitulira u nekoliko dana.

Iako je bilo očigledno da je hrvatska vlast preduzela ovu agresiju s namerom etničkog čišćenja Srba, Savet bezbednosti UN, osim "snažne osude hrvatske vojne ofanzive velikih razmera" u Rezoluciji 1009/95, nije doneo bilo kakve kaznene mere protiv agresora. Međunarodni krivični tribunal za bivšu Jugoslaviju je operaciju "Oluja" u prvostepenoj presudi hrvatskim generalima Gotovini i Markaču okarakterisao kao udruženi zločinački poduhvat, sa ciljem trajnog i prisilnog proterivanja najvećeg dela Srba sa prostora bivše Republike Srpske Krajine. Međutim, u drugostepenoj presudi te su tvrdnje odbačene i oni su oslobođeni. Tribunal je utvrdio da su hrvatska vojska i specijalna policija počinile veliki broj zločina nad srpskim stanovništvom, prvenstveno posle oružanih napada, ali da za organizovanje tih zločina ne snose odgovornost državno i vojno rukovodstvo.

Zvanični Zagreb "Oluju" slavi, uz šampanjac, kao "pobedonosno-oslobodilačku" akciju, a dan kada je etnički srpski prostor očišćen, kao Dan domovinske zahvalnosti. Slavlje se sve više pretvara u veličanje ustaštva i izlive mržnje prema Srbima. Kako kažu u Dokumentaciono - informacionom centru "Veritas", obećanja o zaštiti manjinskih nacionalnih prava, data prilikom ulaska Hrvatske u EU, pretvorila su se u suprotnost budući da je Srba iz godine u godinu sve manje, a srpska zajednica je još obespravljenija i napadanija. Na sve to zapadne sile, uključujući NATO i EU, čija je Hrvatska u međuvremnu postala članica, ćute kao što su ćutali i pre 26 godina.

Srbi se, pak, sećaju svojih stradalih i otetog zavičaja, a država Srbija sa Republikom Srpskom prvi put je obeležila Dan sećanja na stradanje i progon - 2015. godine.

POSLEDICE UBILAČKOG TALASA

SUROVOST pogroma očitava se u njegovim posledicama: još se traga za 770 nestalih, oko 1.500 pripadnika Srpske vojske Krajine preživelo je zarobljavanje, oko 3.200 starih i nemoćnih, koji nisu hteli ili nisu mogli napustiti ognjišta, na silu su internirani u logore za civile, uništene su 24.752 srpske kuće, 13.000 privrednih objekata, 182 zadružna doma, 56 zdravstvenih stanica, 78 crkava, 29 muzeja, 181 groblje, 352 trgovine, 113 vodovoda, 96 trafostanica... Uništeni su svi srpski industrijski pogoni, 920 spomenika, 211 ugostiteljskih objekata i 410 zanatskih radnji. Za 26 godina posle ovog etničkog čišćenja svojim domovima vratilo se oko 20.000 Srba, mahom starijih. Obnovljeno je tek oko 3.000 srpskih kuća, a više od 1.000 srpskih naselja, u kojima su Srbi bili većina, prestalo je da postoji. Tamo gde Srbi žele da se vrate, povratak je gotovo nemoguć. U prvim pokušajima povratka, ubijeno je - 70 povratnika, uglavnom starijih ljudi. Bila je to opomena Srbima da o povratku ne razmišljaju.

Pratite nas i putem iOS i android aplikacije

Komentari (3)