DVADESET ČETIRI godine su prošle od egzodusa sarajevskih Srba, koji su nakon potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma napustili svoje domove.

Mirovnim sporazumom severozapadne sarajevske opštine naseljene Srbima predate su Federaciji BiH mimo volje stanovnika tog područja. Njih 20.000 doselilo se u srednje Podrinje većinom u Srebrenicu i Bratunac.

Egzodus Srba iz sarajevskih naselja Hadžići, Grbavica, Ilijaš i Vogošća rezultat je pre svega straha ovih ljudi da bi im se mogla desiti sudbina mnogih stradalih srpskih porodica.

- Bojali smo se, rat je tek bio završen strah kod stanovništva je bio prisutan. Alija je rekao da samo oni koji nisu nosili puške biće sigurni, bojali smo se da ne bude pokolja - priseća se Nebojša Banduka, koji je napustio Hadžiće.

U od nekadašnjih 7.000 Srba u Hadžićima danas ima svega jedanaest porodica. Za Srpka Stanojevića iz naselja Bare tamo kaže nema života, jer su Srbi u Federaciji građani drugog reda.

- Voleo bih da se vratim, pokušao sam, ali tamo nema života, nema perspektive za mlade, Sarajevo odavno nije multietnički grad kako ga predstavljaju - naglašava Stanojević.


Pročitajte i: Komentar: Egzodus



Mnogobrojni su problemi sa kojima se susreću danas sarajevski Srbi, posebno oni koji tamo imaju imovinu.

- Problemi su i kod zapošljavanja, tamo su Srbi praktično građani drugog reda, nema Srba u ustanovama, administraciji. Problemi su i imovinsko-pravne prirode, seče se bespravno srpska šuma, imovina sarajevskih Srba se otima - kaže Vidomir Banduka, predsednik Udruženja "Sarajevski Srbi".