ISTI TEKST PUŠTEN VEĆ : Izmasakrirano je 25 civila, najmlađa žrtva imala je 14, a najstarija 80 godina (FOTO)

NI posle 30 godina od masakra nad civilnim stanovništvom u selima Ponikve, Trpinje i Šapići u opštini Čajniče nikad niko nije odgovarao a mnogi učesnici ovih dešavanja proglašeni su čak za žrtve rata i ratnih dešavanja. Napadači stigli sa teritorije Crne Gore.

Arhiva

Četrnaestog februara navršilo se 30 godina  od masakra nad civilnim stanovništvom u selima Ponikve, Trpinje i Šapići u opštini Čajniče. Za ovaj zločin, iako su mnogi akteri poznati, još niko nije odgovarao, niti se kada povela valjana istraga o zločinu, u kojem je ubijeno i izmasakrirano 25 civila, uglavnom staraca i dece, a sela opljačkana i spaljena.

Najmlađa žrtva bio je dečak Željko Mašić, star 14 godina, koji je svirepo izmasakriran, a najstarija žrtva je bio starac Aleksa Tanasković od 80 godina. Tom prilikom ranjena je i zarobljena sedmogodišnja Ivana Mašić, koja je sa majkom Polkom odvedena u logor u Goražde.

Tridesetogodišnja Polka Mašić je posle zarobljeništva i razmene, preminula nakon četiri meseca, od posledica fizičke torture u Ratnom zatvoru u Goraždu.

- Napad na sela dogodio se 14. februara 1993. godine u ranim jutarnjim časovima sa teritorije Crne Gore, tačnije pljevaljske Bukovice. Snage bosansko-hercegovačkih muslimana, prethodno došle iz Goražda, koje je bilo pod zaštitom OUN, i tu se pojačale, meštanima pljevljaske opštine, koji su im ujedno bili i vodiči, jer su dobro poznavali taj teren. Tu su se pregrupisali, a onda sa teritorije Crne Gore krenule u opšti napad na naša sela, koja su bila nezaštićena, jer smo smatrali da nam ne preti opasnost sa crnogorske strane - kažu preživeli svedoci ovog masakra.

Oni napominju da su u pokušaju da pronađu spas krenuli u bekstvo prema teritoriji Crne Gore, ali su u selu Trojan i drugim mestima stradali od muslimanskih snaga, koji su im tu bili napravile zasede.

Foto: www.zlocinadsrbima.com

- U Trojanu je za samo sat, i u prečniku od sto metara, ubijeno deset civila. Na istom mestu ranjena je šestogodišnja devojčica Ivana Mašić, koja je zajedno sa majkom Polkom zarobljena i odvedena u zarobljeništvo u Goražde - navode preživeli iz ovog masakra.

Kako tvrde Srbi iz okoline Čajniča, zločinu koji su sa muslimanskim snagama iz Goražda počinili i muslimani iz pljevaljske Bukovice, po svojoj bestijalnosti nema ravnog. U selima Ponikve ubijeni su Njegoš, Dušanka, Branko, Trifko, Božo i Stanojka Dačević, Duško Katana, Vučko i Stevo Kovačević, Čedo Popović, Dušan Čokorilo, Darinka Pjević, Željko Mašić i Mirko Krnojelac.

Tog dana na ovom pograničnom delu ubijeni su i Dušan i Rajko Pjević, Vukosav Ristanović, Zdravko Vuković, Milan Vujović, Ratko Krezović, Radovan Stanišić, Aleksa Tanasković, Todor Janjić, Mirko Lasica, Mlađen Drakula, Nikola Pljevaljčić i Vlado Ćuković.

Istog dana muslimanski vojnici su zarobili Brana Mašića, Njegoša Mšića, Čeda Popovića, Polku Mašić i njenu šestogodišnju kćerku Ivanu. Nakon pet meseci izvršena je razmena i zarobljeni Srbi su pušteni na slobodu. Polka Mašić je ipak usled posledica boravka u zatvoru, preminula nakon samo četri meseca posle razmene.

Meštani Trpinja, Šapića i Ponikava tvrde da su tog dana, pri povlačenju muslimanskih snaga, koje su se isto preko teritorije CRne Gore povukle prema Goraždu,  izbrojali 570 neprijateljskih vojnika, među kojima je bilo i 38 muslimana iz susjednih pograničnih sela u Pljevljima i manji broj sa teritorije opštine Priboj. Stanovnici ovih sela su poznali pojedine komšije, muslimane, iz Bukovice, a o učešću Bukovičana, svedočili su i članovi njihovih porodica koji su kasnije zarobljeni od pripadnika Vojske Republike Srpske. Tadašnjom istragom je utvrđeno da su muslimanski vojnici iz Goražda stigli zaobilaznim putem preko Sadbe, Oglečeve i Ivsara, da su u Crnu Goru prešli kod Moćevića, dalje nastavili punih 12 kilometara teritorijom Crne Gore preko Planskog, Ribarica, Bungura i Debelog brda, odakle su ušli na teritoriju BiH i opštinu Čajniče u mestu Tihidželj.

O tome kako su zarobljeni, u više navrata, svedočili su Brane i Njegoš Mašić, kao i Čedo Popović.

– U cik zore, 14. februara 1993. godine probudila me majka rekavši da je susedno srpsko selo Šapići u plamenu. Bez razmišljanja sam sa Čedom Popovićem i Njegošom Mašićem krenuo tamo, da spasavamo ljude, ispričao je Brane Mašić.

Popović dodaje da su sa puta u daljini ugledali veliku vojnu kolonu i da su poverovali da se radi o pripadnicima Vojske Jugoslavije i policije Crne Gore.

„Krtica“ u Vojsci Jugoslavije muslimanskim snagama odala lozink,u ili je prodala

LjUDI koji su preživeli ove događaje tvrde da je muslimanska vojska znala odziv i lozinku, koja se koristila u komunikaciji između pripadnika Vojske Jugoslavije, koji su bili na granici sa Bosnom i pripadnika Vojske Republike Srpske, koja je upravo promenjena 13. februara 1993. godine dan uoči zločina. Smatraju da je u Vojsci Jugoslavije bila „krtica“, koja je odala lozinku ili je prodala muslimanskim snagama.

Foto: www.zlocinadsrbima.com

– Bili smo uvereni da su to graničari ili pripadnici tadašnje Vojske Jugoslavije, jer se radi o graničnom pojasu, desno prema Crnoj Gori i Pljevljima, a levo prema Srbiji i Priboju, ispričao je Popović.

– Ne sluteći, krenuli smo prema njima. Tek kad smo stigli blizu njih shvatili smo da smo prevareni, jer su nas dočekali uperenih pušaka. Odmah smo zapazili da su među brojnim vojnicima u maskirnim uniformama bile i naše komšije muslimani, iz susednih sela, odmah preko granice. Razoružali su nas, povezali, maltretirali i sproveli u Goražde, u ratni zatvor koji se nalazio u centru grada, u zgradi ZOIL-a, gde smo proveli dugih pet meseci, nakon čega smo razmenjeni, svedočio je Njegoš Mašić.

Portal  Zločin nad Srbima navodi da je u dokumentima koje je u knjizi ,Državna tajna“ objavio Semir Halilović, sim muslimnskog ratnog komandanta tj. načelnika Generalštaba tzv. Armije B i H Sefera Halilovića, je navedena Naredba akcija „Vihor1“ od 10 . februara 1993. godine u kojoj je precizirano kako treba izvesti napad preko Crne Gore.

-Objavljeni transkripti razgovora načelnika sektora Službe državne bezbednosti  Sarajevo:Envera Mujesinovića i Fahrudnina Radnončića, najbolje svedoče kako su u tajnosti tekle pripreme o napadu na Čajniče i da se radi o dobro organizovanoj i do tančina planiranoj akciji, navodi se na ovom portalu.

Inače muslimanske snage iz Goražda su i ranije, pre ovog napada, dolazile na teritoriju Crne Gore u Bukovicu odakle su se snabdevali potrepštinama tokom rata(krompir, brašno, šećer, so, cigarete, upaljeače, baterije, sveće, odeća, sudovi i td.).Prema dobro upućenim izvorima oni su u Bukovicu dolazili naoružani a transport robe su vršili konjima. U snabdevanju robom, uz novčanu nadoknadu, tvrde upućeni u ova dešavanja, pomagali su im i neki pravoslavni meštani ovih pograničnih sela. Upravo te dobro utabane i doboro poznate šumske staze iskoristili su i  tokom napda tog kobnog 14. februara 1993. godine.

BONUS VIDEO - UŽASAN PORODIČNI ZLOČIN U GROCKOJ: Mladi policajac ubio suprugu, pa presudio sebi

Preporučujemo

Društvo

1 5

PRE 31 GODINU LIKVIDIRANA JE PORODICA OLUJIĆ: Hrvatske snage devedesetih ubile pet mešovitih porodica sa maloletnom decom

16. 02. 2023. u 17:02

Republika Srpska

0 1

ZA DAN USTAŠE ZAKLALE 2.315 SRBA, POUBIJALI I DECU: Pamtimo ovaj zločin, da nam se ne bi ponovio, poručio Dodik tokom polaganja venaca

05. 02. 2023. u 19:44

Društvo

2 10

U BUGARSKOM GENOCIDU UBIJENO 80.000 SRBA: Ni posle jednog veka niko za masovne zločine nije odgovarao (FOTO)

02. 02. 2023. u 20:48

Društvo

0 1

UBILI, PA POD LED BACILI VIŠE OD 1.300 SRBA, JEVREJA I ROMA: 81. godišnjica Novosadske racije - Sećanje mora da živi, kao zavet za budućnost

23. 01. 2023. u 16:58

Pratite nas i putem iOS i android aplikacije