OBJAVLjIVANjE dela Marina Držića u ediciji "Deset vekova srpske književnosti" koju priprema i publikuje Matica srpska izazvalo je bes hrvatske javnosti i pokrenulo novi talas prebrojavanja krvnih zrnaca starih književnika. Sabrane drame tvorca "Dunda Maroja" objavljene na ćirilici u 11. kolu poznate Matičine biblioteke iznervirale su hrvatske teoretičare književnosti, koji smatraju da je reč o "posrbljenu hrvatskog pisca" sa ciljem dokazivanja kako je i Dubrovnik srpski grad.

Uredništvo edicije "Deset vekova srpske književnosti", međutim, tvrdi da se poštuje pravilo dvojne pripadnosti, kako oblasnih književnosti, tako i pojedinih pisaca, iz vremena slovenskog jezika. Naučno objašnjenje, tako, glasi: posmatrana kao istorijska kategorija, dubrovačka književnost je - i hrvatska i srpska.

Nije prvi put da se Hrvati bune zbog edicija velikana srpske književnosti. Meta aktuelne kampanje je urednica ovog izdanja Zlata Bojović, sekretar Odeljenja jezika i književnosti SANU, kojoj se posle objavljivanja knjige "Istorija dubrovačke književnosti", spočitava da je napravila karijeru "svojatanjem hrvatskih pisaca".

BEZ POLITIZACIJE NAUKE VUKSANOVIĆ naglašava da svaka politizacija nauke donosi štetu, ali i da će posao biti nastavljen prema planovima.
- Pridržavaćemo se načela koja su objavljena u svakoj knjizi prvog kola. Nećemo se nikome mešati u sklapanje vlastitog književnog korpusa, pa u tome očekujemo ravnotežu. I nećemo preko medija voditi raspirujuću raspravu - kaže Vuksanović.

Hrvatska istoričarka književnosti Slavica Stojan Srbiju, pa i Maticu srpsku, optužuje da književnost nastalu na tlu Dubrovnika naziva dubrovačkom književnošću, "odvajajući je od hrvatskog bića". Razlog za to, je, kako tvrdi, kompleks pomanjkanja renesanse i baroka u srpskoj kulturnoj istoriji.

Akademik Miro Vuksanović, za "Novosti", kaže da se uredništvo antologije drži nepromenjenog stava o srpskoj književnosti, koji je formiran u poslednjih sto godina:

- Kada je reč o dubrovačkoj i bokokotorskoj književnosti renesanse, baroka i prosvećenosti, smatramo ih delom zajedničke baštine. Poštujemo pritom njihovu punu srodnost sa istočnohercegovačkim govorima, a to znači da su izvorno nastale na narodnom štokavskom, a ne na čakavskom i kajkavskom narečju. Otuda i naše izdanje pesništva Dubrovnika i Boke.

Vuksanović navodi da uredništvo edicije "Deset vekova srpske književnosti" ne prihvata razgraničenje dela nastalih pre više vekova po današnjim granicama:

Marin Držić

- Pogrešno je po sadašnjim političkim i nacionalnim atribucijama razvrstavati dubrovačku i bokokotorsku književnost. One su zajedničko nasleđe starijih narodnih govora, odnosno štokavskog narečja kao osnove savremenog književnog srpskog jezika.


DA LI JE TESLA ROĐEN U HRVATSKOJ?

SLOŽENOST srpsko-hrvatskih odnosa tema je koju je nametnuo i onlajn čas iz srpskog jezika za osnovce u kome je kao mesto rođenja naučnika Nikole Tesle navedena - Republika Hrvatska. - Dete je pratilo nastavu i kada je došla na red ova lekcija skrenulo nam je pažnju da je učiteljica rekla da je Tesla rođen u Hrvatskoj. Mi smo njega drugačije učili, govorili smo mu da je naš poznati naučnik Srbin koji je rođen u Lici - kaže otac jednog drugaka koji se javio našoj redakciji. Kao zavičaj slavnog naučnika u literaturi se najčešće pominje Lika, ili Vojna krajina kao specifični pojam koji se vezuje za Austrijsko carstvo, odnosno potonju Austrougarsku. (Lj.B.)