Transilvaniju, planinsku oblast u centralnom delu Rumunije, većina svetskih putnika uglavnom povezuje sa poznatom legendom o grofu Drakuli. Lokalni turoperateri, naročito u Sigišoari, rodnom gradu vlaškog vojvode Vladislasa Trećeg Zmajevića (u narodu poznatijeg kao Vlad Nabijač ili Vlad Drakula) vešto su iskoristili legendu koja je ispirisala irskog pisca Brema Stokera da napiše roman "Drakula". Fenomen o najpoznatijem vampiru postao je intrigantna i jedinstvena turistička atrakcija Transilvanije, iako ovaj deo Rumunije nudi mnogo više o toga.

Transilvanija ili „zemlja iza šuma“, kako to njeno ime kaže, jeste šumovita planinska oblast sa mnoštvom cvetnih livada i zelenih pašnjaka, izbrazdanih brzim planinskim potocima i uokvirenih gustim šumama stogodišnjih stabala. Među krošnjama stidljivo izviruju zvonici utvrđenih srednjovekovnih crkava, bedemi odavno napuštenih, ali u potpunosti restauriranih dvoraca ili krovovi savršeno očuvanih srednjovekovnih građevina.

Pored predela pomalo divlje i neukroćene prirodne lepote, ovaj deo Rumunije je i jedno od retkih mesta na svetu gde posetioci mogu da se vrate daleko u prošlost i upoznaju sela i gradove koje su pre više od 800 godina podigli vredni transilvanijski Saksonci, odnosno Sasi. Naime, nigde na svetu se na tako malom prostoru ne može videti toliko očuvanih srednjovekovnih gradova i sela sa utvrđenim crkvama koji svedoče o burnoj prošlosti ovog dela Rumunije.

Sasi su ovde stigli sredinom 12. veka iz različitih oblasti severozapadne Evrope, Luksemburga, Lorene, Rajne i Valonije. Kao vešte zanatlije i preduzimljivi trgovci ubrzo su i lokalnom stanovništvu nametnuli svoj način života i kulturu i izborili se za snažnu administrativnu autonomiju nepoznatu u tadašnjoj feudalnoj Evropi. Zahvaljujući bogatom istorijskom i kulturnom nasleđu, srednjovekovni transilvanijski gradovi danas su veoma privlačne destinacije na turističkoj mapi Evrope.


Brašov

Obilazak Transilvanije, skrivenog kutka burne evropske istorije, najbolje je da započnete u Brašovu, koji je od Bukurešta udaljen samo tri sata vožnje automobilom. Ovaj planinski gradić, ušuškan između snežnih vrhova Karpata, osnovali su u 12. veku Saksonci ili Sasi, koji su se ovde doselili na poziv mađarskog kralja Geze Drugog, kako bi Transilvaniju branili od najezda Tatara i Turaka.

U starom jezgru grada i danas stoje odbrambeni bedemi sa stražarskim kulama koje su oni izgradili. Poslednjih godina deo ovih bedema i kula je u potpunosti restauriran i sa njih se pruža nezaboravan pogled na grad. Brašov obiluje brojnim istorijskim i kulturnim atrakcijama sa savršeno očuvanim primercima gotske, barokne i renesansne arhitekture, a jedna od njegovih simbola svakako je Crna crkva, izgrađena u gotskom stilu sedamdesetih godina petnaestog veka. Nadimak "crna" dobila je zbog crnih tragova paleži koji su na njenim spoljnim zidovima ostali posle požara iz 1689. Ova crkva je poznata i po bogatoj i vrlo vrednoj kolekciji rukom tkanih tepiha iz Anadolije. Poklonili su ih bogati saksonski trgovci, a nekada su krasili zidove i podove crkve.

Pored izuzetnih primeraka gotskih ukrasa u unutrašnjosti crkve, veliku znatiženju turista privlači i neobična statua dečaka na njenom krovu. Legenda kaže da je najbolji radnik tokom dugogodišnje i mukotrpne izgradnje Crne crkve bio jedan četrnaestogodišnji dečak. Ali, ljubomora je izjedala starije i iskusnije graditelje i dečak je "slučajno" pao sa visokog krova još nedovršene svetinje, a počinioci tog zločina su dečakovo telo sazidali u jedan od potpornih stubova. Crna crkva se takođe može pohvaliti 65 metara visokim zvonikom sa najvećim crkvenim zvonom u Rumuniji, ali i impresivnim orguljama od 4.000 cevi.

Brašov je danas najveći grad u Transilvaniji, a blizina popularnih skijališta i turističkih atrakcija kao što su Kanjon sedam stepenika, Ledena pećina, dvorac Bran, tvrđava Rasnov, čine ga jednom od najomiljenijih turističkih destinacija u Rumuniji.


Sigišoara

Ovo je možda i jedini u celini očuvan srednjovekovni grad u Evropi, sa devet odbrambenih kula, spletom uskih, kaldrmisanih uličica i još užih prolaza, bogato ukrašenim palatama i crkvama. Izgrađen je na ruševinama drevnog rimskog utvrđenja, a njegovo staro gradsko jezgro danas je na Uneskovoj listi svetske baštine. Zahvaljujući dobrotvornoj fondaciji engleskog princa Čarlsa, čiji je cilj da ovaj okamenjeni delić istorije zauvek ostane onakav kakav je vekovima bio, Sigišoara je danas najočuvanija saksonska arhitektonska celina u Evropi i svake godine privlači na stotine hiljada turista iz čitavog sveta. Naročito u julu, kada se ovde organizuje niz manifestacija posvećenih srednjovekovnom periodu.

Ipak, ovaj transilvanijski dragulj u svetu je najpoznatiji po činjenici da je u njemu 1431. rođen vlaški vladar Vlad Cepeš. I mada je, dok šetate uskim uličicama Sigišoare, gotovo nemoguće da ne naiđete na plakat ili neko drugo obeležje sa strašnim likom grofa Drakule, kuća u kojoj je on rođen samo je jedna od brojnih ovdašnjih turističkih atrakcija. Jer, u Sigišoari svakako vredi posetiti i Crkvu na brdu, sa 500 godina starim freskama i pokrivenim drvenim stepeništem koje vodi ka njoj, crkvu dominikanskog manastira, sa bogato ukrašenim oltarom iz doba renesanse i baroknom propovedaonicom, kao i Kuću sa grbom - kuću izgrađenu u 13. veku. Jedno od prepoznatljivih obeležja ovog gradića je i 64 metara visoka kula sa satom, podignuta 1556. koja je danas pretvorena u Istorijski muzej. Kula sa satom je jedna od ukupno devet koje i danas ponosno "čuvaju" Sigišoaru. Naime, radi odbrane grada, u periodu od 14. do 16. veka, bogatiji članovi različitih esnafa izgradili su ukupno četrnaest kula. Pored kule sa satom, zubu vremena su odolele još i kula obučara, krojačeva kula, mesarova kula, kula proizvođača kanapa, kao i kula krznara, limara, kavača i bačvara.

Bijertan

U blizini Sigišoare nalazi se još jedan transilvanijski gradić koji je zasluženo zauzeo svoje mesto na Uneskovoj listi svetske baštine. To je Bijertan, izgrađen na padinama sa gusto zasađenim vinogradima i voćnjacima. Njegova najveća atrakcija je crkva, izgrađena od obojene cigle i kamena, u gotskom stilu, obogaćena baroknim i renesansnim ukrasima. Podignuta je na sa samom vrhu brda i opasana trostrukim odbrambenim bedemima. Oko njih se, vremenom, razvio ovaj ljupki gradić koji i danas svedoči o graditeljskim veštinama transilvanijskih Saksosnaca.


Sibiju

Mnogi stranci su transilvanijski gradić Sibiju imali prilike da upoznaju tek kada je on 2007. proglašen za evropsku prestonicu kulture. Bili su zaprepašćeni kada su otkrili da se iza impozantnih odbrambenih zidina, podignutih duž reke Čibin, u uskim kaldrmisane ulicama Donjeg i Gornjeg grada i srednjovekovnim crkvama i palatama, obojenim živopisnim bojama, krije prebogata istorijska baština. Naime, ovim gradom su nekada upravljali neki od najbogatijih predstavnika moćnih esnafa koji su neprikosnoveno vladali trgovinom u čitavom regionu. Zahvaljujući svom autentičnom srednjovekovnom šarmu, jedinstvenom pogledu na planinske predele koji ga okružuju, ukusnoj domaćoj hrani i predusretljivim i ljubaznim stanovnicima, kao i činjenici da je u potpunosti obnovljen, Sibiju je danas jedan od najpopularnijih turističkih i kulturnih centara u Rumuniji. Ovde obavezno treba obići šarmantno stepenište koje povezuje Gornji i Donji grad u čijem podnožju se nalazi najstariji restoran u Rumuniji "Zlatno bure".


Kluž Napoka

Kao glavni grad Transilvanije, Kluž Napoka je danas omiljena destinacija onih koji žele da upoznaju bogatu prošlost ove istorijske oblasti, ali i da uživaju u uzbudljivim kulturnim dešavanjima velikog univerzitetskog centra. Glavno mesto svih dešavanja u ovom gradu danas je, kao i mnogo vekova ranije, centralni gradski tr - Trg ujedinjenja - oivičen bogato ukrašenim palatama iz 18. i 19. veka. Trgom dominira impozantna građevina, Crkva Svetog Mihaila iz 15. veka, koju smatraju jednim od najlepših primeraka gotske arhitekure u Rumuniji. Njena unutrašnjost je ukrašena freskama iz 15. veka, dok je 50 metara visok zvonik ove crkve izgrađen nešto kasnije, sredinom devetnaestog veka.

U neposrednoj blizini crkve nalazi se i barokna palata iz 18. veka, u kojoj je danas smešten Muzej oružja, ali i galerija Mizeja umetnosti i slikarstva. Šetnja uskim, isprepletanim uličicama, razasutim oko oko ovog trga nudi brojna iznenađenja jer nikad ne znate kada ćete nabasati da prelepo dvorište neke stare palate ili manje crkvice. Samo pet minuta hoda od Trga ujedinjenja nalazi se manji Trg muzeja. Tu je i Muzej istorije Transilvanije, ali i Obelisk koji je ovom gradu poklonio austriski car Franc Ferdinand. Onaj ko poželi da detaljnije istraži staro gradsko jezgro, sigurno će naići i na dobro očuvanu srednjovekovnu Krojačevu kulu, kao i na ostatke bedema koji su nekada štitili grad.