ŽELjA organizatora Beogradskog maratona je: sa što više trčanja, a što manje hodanja, stići što dalje od starta. Ovako su "Večernje novosti" pre punih 39 godina najavljivale do tada neviđen spektakl, dug 23 kilometra na beogradskom asfaltu. Popularnost Beogradskog maratona ne jenjava ni četiri decenije kasnije, ali samo najpredaniji ljubitelji atletike pamte imena koja stoje iza njegovog osnivanja.

- Sve velike svetske metropole imale su maratone. Zato smo Đoko Vještica i ja odlučili da tako nešto organizujemo i u Beogradu. I, malo-pomalo, svakog dana smo o tome pričali na radiju, ljudi su se zainteresovali, gradske vlasti su prihvatile ideju, a dobili smo podršku i vašeg lista. Iako dug svega 23 kilometra, koliko, u stvari, iznosi polumaraton, mi smo ideju sproveli u delo - ovako priča Branimir Brana Radović (77), iz Beograda, danas penzioner, ali i legenda o kojoj se priča na atletskim stazama od Vardara do Triglava.

U susret najvećem atletskom događaju u srpskoj prestonici, nekadašnji atletski trener, skijaški reprezentativac i inicijator najvećih sportskih takmičenja, nedavno je poneo i priznanje "Najbeograđanin", koje dodeljuje RTV Studio B.

Nagrada je gotovo neupitna kada se ovaj skromni penzioner, neboplavih očiju, zagleda u daljinu i pokuša da se seti svih sportskih manifestacija iza kojih stoji njegovo ime. Pre pola veka pokrenuo je "Beli kros", na Adi Ciganliji organizovao trke "Ada i zdravlje", "Sećanje na Duška Radovića" i "Olimpijski dan", zatim trke uz "Beograđanku" i Avalski toranj.

Danas je ponovo na svom omiljenom terenu u Košutnjaku. Na trim stazi. Krećemo se sporije od očekivanog, iako Brana i dalje ima žustrinu u nogama.

- Dobro, hvala, nego, spremaš se za maraton? E to volim da čujem. Ajde dalje, ali umereno i pažljivo s kolenima - otpozdravlja Radović sredovečnom muškarcu oslovljavajući ga po imenu. - Nekada sam pisao i umnožavao letke sa savetima kako se baviti trčanjem, a sada nemam nijedan kod sebe, ali ovako, usput, savet svakome dobro dođe.

PATRIOTA IZNAD SVEGA RADOVIĆ je nosilac Ordena rada sa srebrnim vencem, dobitnik je Trofeja Međunarodnog olimpijskog komiteta i nagrade za životno delo Sportskog saveza Beograda. Uporedo sa atletikom, neprestano se Brana zalagao i za patriotizam. Organizovao je nekoliko sportskih takmičenja u znak sećanja na naše heroje koji su zadužili Srbiju, učestvovao u realizaciji filma "Kako postati heroj", podsetio na antologijska izdanja pesama o Kosovu, srpske ratne lirike...

Poznaje svaki pedalj Košutnjaka, i onog nekadašnjeg i sadašnjeg. Boli ga svaki centimetar uništene trim staze za trčanje, svako posečeno stablo, svaki komad neuređene zelene površine. I danas živi za sport. Za svaku mladu nadu koja pokaže želju za trčanjem i atletikom. Gotovo svakodnevno vreme provodi sa omladincima u atletskom klubu u Rakovici i organizuje takmičenja za atletičare svih uzrasta. Sakuplja lekovito bilje i proučava trave. Kaže, time je zarazio i svoju suprugu, ali i decu koja uz njega istrče prve, prave staze.

- Volim decu da odvedem na pripreme na planinu. Jedne godine na pripremama sam između treninga obučavao trkače o lekovitim travama. Sakupljali smo ih, sušili, i te velike osušene bukete nosili kući. Bila je to radost neizmerna - priseća se Brana Radović.

Gleda u atletski stadion, tek izgrađen. Crvena boja sa staze mami osmeh na lice, a mladi brucoši u trku izazivaju zadovoljstvo i toplinu u srcu. Seća se prvenstva davne 1962. godine, prvaka koje je izveo na postolje. Ipak, najponosniji je na Dušana Janićijevića s kojim je srušio svetski juniorski rekord na trci na 3.000 metara.

- Te davne 1973. godine postavili smo rekord, koji je bio i državni rekord, sve dok ga nedavno mladi atletičar Elzan Bibić iz Novog Pazara nije oborio - priseća se legenda srpske atletike.

Ipak, iznad svih svojih dostignuća, reprezentativaca i medalja, ističe svog sina Marka, unuku Hristinu, koja je krenula u prvi razred, i unuka Petra.


STEPENICAMA UZ "BEOGRAĐANKU"

ČUVENA "Trka uz Beograđanku", gde atletičari moraju da savladaju 23 sprata, odnosno 100 metara uzbrdo uz ukupno 566 stepenika, još jedna je u nizu ideja Branimira Brana Radovića, čuvenog trkača i trenera Atletskog kulba "21. maj". Kako tvrdi, trka je nastala spontano, tokom jedne posete bratu Dušku Radoviću, koji je tada radio na radiju.

- Voleo sam da svraćam kod Duška. Jednog dana na vrata ulazi direktor Dragan Marković. Tek će moj brat: "Evo, da ti pohvalim Dragana, on svaki dan ide peške uz 'Beograđanku' do kancelarije. Ti kad bi napravio trku uz stepenice, on bi pobedio sve tvoje trkače." I Dragan potvrdi da bi pobedio mnoge trkače i mi napravimo trku. Naravno da nije pobedio, već je Zoran Radovanović, naš reprezentativac, osvojio prvo mesto - ponosno se priseća Brana Radović.