Povodom 143. godišnjice rođenja najumnije Srpkinje poslednjih vekova, Isidore Sekulić iz Mošorina, danas je u Glasu Crkve u Šapcu, gde je Isidora proživela tri godine kao profesorka i napisala svoja najslavnija dela, predstavljen komplet od pet knjiga izabranih dela "najveće Evropljanke našeg roda" i najobrazovanije žene u srpskoj istoriji.


Govoreći o delu velike spisateljice, čije izdanje je pomogla Vlada Republike Srbije, Kancelarija za odnose s crkvama i verskim zajednicama, urednik izdanja protođakon dr Ljubomir Ranković, poseban akcenat je stavio na Isidorino delo: Njegošu knjiga duboke odanosti.


To delo izraslo je iz dubokog korena najboljeg eseja o Cetinjskom Pustinjaku – Religija Njegoševa, dr Nikolaja Velimirovića.


– Koliki je značaj besmrtnog dela Lovćenskog Tajnovidca, Svetog Petra drugog Petrovića Njegoša i pomenute dve briljantne studije o tajni Njegoševog poetskog poimanja Boga i sveta, kao i mnogih drugih studija i eseja o velikom pesniku "Tragičnom junaku kosovske misli" kako ga je nazvao Ivo Andrić, danas se pokazuje u Crnoj Gori – istakao je Ranković, dodajući da je Crnu Goru u posleratnom periodu, kao ni jednu pokrajinu u Evropi i svetu zahvatio zastrašujući ateistički cunami, i činilo se da od crkve i vere neće ostati ni "kamen na kamenu".


Crkve su pretvarane u štale, iz vrata i prozora svetih hramova šikljalo je šiblje i drveće a umesto vernika crkve su postale staništekoza i ovaca, avetinjskih ptica sova i slepih miševa.


Protođakondr Ljubomir Ranković - Foto: V.mitrić


Crna Gora bila je "Zemlja Gadarinska i Galileja neznabožačka".

Dolaskom u "Srpsku Spartu" Mitropolita Amfilohija Radovića Moračanina, u veoma kratkom periodu izvršena je najveća duhovna obnova, kojoj nema poređenja u dva milenijuma dugoj istoriji hrišćanstva. Obnovljene je više od 700 hramova, crkvenih domova i manastirskih konaka. Ali, važnije od svega toga je činjenica da je obnovljena Živa Crkva u duši i srcu crnogorskog naroda. To je danas vidljivo pred očima celoga sveta.


Svedoci smo danas, da je Crna Gora postala najveći hram hrišćanske vaseljene sa lovćenskom kupolom koja zakriljuje celokupnu hrišćansku punoću modernog sveta na pragu trećeg milenijuma. Aja Sofija Nove Vizantije... Kilometarske litije putevima i ulicama Crne Gore najveći je i najsvetiji liturgijski Veliki Vhod, koji je ikad hodio bilo kojom zemljom ili bilo kojim hramom u istoriji hrišćanstva. Cele porodice, plemena, sela i gradovi, mladići i devojke, starci i žene... sve se podiglo i pokrenulo, izašlo na Hristovu stazu i krenuli u odbranu svojih svetinja, korena i temelja svog hrišćanskog i ljudskom sopstva i identiteta. U rukama svih slavske ikone i kućne relikvije, crkvene i duhovne pesme na usnama.


Svi svečano obučeni, vedri i duhovno svetli, sijaju kao sunce koje obasjava svet svojim optimizmom i verom u pobedu Hristove istine.


Pročitajte još: PEČAT SVOME RODU: Spomen ploča Isidori Sekulić


- Sa njima koračaju njihovi sveci i zaštitnici: Sveti Vasilije Ostroški, Petar Cetinjski, Vladika Njegoš... daleki preci i potomci kojima ostavljaju i utvrđuju zavet čojstva i junaštva Marka Miljanova. Nisu ovo, kako neobaveštinama na prvi pogled izgleda, profani politički protesti, mitinzi, demonstracije... Ovo je sveta Liturgija koju služi narod predvođen svojim duhovnim pastirima i postavlja kamen temeljac nade u duhovnu obnovu klonulog evropskog čoveka, smrvljenog avetima individualizma, neoliberalizma i brutalnog kapitalizma, kojima je čovek i njegova sudbina "stota rupa na svirali" – rekao je Ranković i u potresnom nadahnuću dodao:


- Božji narod, sveštenstvo i monaštvo, sveci i episkopi ispred svih danas su ikona Crkve Hristove u Crnoj Gori. Mitropolit Amfilohije danas je prvi Pastir hrišćanske vaseljene.Raduj se blagodatna Sveta Goro Crnogorska! Raduj se Živa Crkvo Hristova... Hristov drugi dolazak pomeren je za nekoliko vekova...Raduj se Amfilohije sa svojim narodom! Vi ste već pobednici ma kako se sve ovo završilo. Radujte se pobedom Nepobedivog, jer "Hristos pobedi svet!