Lutanje

Rade Dragović

23. 09. 2020. u 11:38

Лутање

Novosti

NESPORNA je i utemeljena želja Severne Makedonije da imaju priznatu, opšteprihvaćenu i punovažnu pravoslavnu crkvu. Problem je što je uporno i tvrdoglavo, decenijama, traže na pogrešnom mestu.

U zadrtom naumu da naprave otklon od svega što je srpsko, pa makar to bila i crkva, a pripadnost njoj uglavnom formalna i protokolarna, svoje priznavanje traže svuda osim tamo gde jedino mogu da ga dobiju - u Srpskoj patrijaršiji. U maniru svojih osnivača - jugoslovenskih komunista koji su u procesu nacionalnog inženjeringa procenili da Makedoncima sleduje i crkva, i današnje Skoplje luta i put u svoju crkvenu budućnost traži svuda, osim u Srbiji.

Molba predsednika Pendarovskog vaseljenskom patrijarhu da se založi za priznavanje samostalnosti tzv. Makedonske crkve, uz otužno uveravanje da je ova država rešila sve svoje nesuglasice, nije ništa drugo nego jeftini pokušaj lova u mutnom. Zvaničnici iz Skoplja, u atmosferi podeljenosti pravoslavnog sveta između Moskve i Carigrada, vide priliku da poput Ukrajinaca, nelegitimno i "na crno" dođu do svoje autokefalnosti.

Ukoliko im Vartolomej to potpiše, pa i da niko drugi to ne prizna, Skoplju će biti dovoljno da "zaokruži" sveto trojstvo maloletnih naroda - državu, naciju i crkvu.

Stvari, međutim, ne stoje tako. Primer tzv. Ukrajinske crkve govori da vaseljenski potpis nije svemoguć. Samostalnost crkava je moguća, ali samo u duhu međucrkvenih dijaloga i drevnih crkvenih kanona. A oni u ovom slučaju stanuju u Beogradu.

Ruka Srpske patrijaršije ispružena je i danas, kao i 2002. godine. Ukoliko iskreno žele kanonski poredak, pravoslavnu vaseljenu i jevanđeljsku reč, Makedonci će je prihvatiti.

To bi mogla da bude dobra uvertira za željeni i dugo čekani - bratski zagrljaj.

Pratite nas i putem iOS i android aplikacije

Komentari (0)