NIKOME nije bilo neobično što je Alimpije Popović (1888-1967), posle svršene gimnazije i Bogoslovije, obukao svešteničku odoru i služio u Almaškoj i Uspenskoj crkvi, poput svog pretka, sa kojim su se naselili prvi Novosađani u Almaški kraj, u Podbaru. Ali, kada su mu partizani po oslobođenju od okupatora, 23. oktobra 1944, u Novom Sadu predali vlast u ruke, e to je već bilo za nezaborav.

Takav događaj i za današnje prilike bi bio zanimljiv, a za ondašnje, da se i ne pripoveda. Interesantno je da je svešteničkom pozivu Popović bio posvećen i dok je vodio grad. Po onima koji su znali svestranog protu Alimpija, ukazana čast nove vlasti bila je zaslužena, jer je bilo poznato da je njegov parohijski uspenski stan bio važna baza NOP ratnih godina, kojom je rukovodila njegova ćerka Mara. Na toj značajnoj dužnosti ostao je sve do 1949. godine.

Buran i zanimljiv život prota je ispisao u svojim “Uspomenama”, knjizi koju je priredila dr Gordana Petković iz Muzeja Vojvodine, a objavio novosadski “Prometej”.

- Život prote Alimpija Popovića može se pratiti kroz njegove “Uspomene” od ranog detinjstva do godina posle Drugog svetskog rata - navodi dr Petković. - U tom periodu od šest decenija promenilo se nekoliko državnih uređenja i država, od Austrugarske monarhije u kojoj se rodio, preko Kraljevine SHS, do Titove Jugoslavije, u kojoj je umro 8. oktobra 1967. godine, i sahranjen na Almaškom groblju.


PROČITAJTE I:Vojvođanske priče: Mali sokak goleme pameti


Prota je bio dobar besednik, darovit pisac, odličan pevač i slikar. Napisao je knjigu povodom 200-godišnjice Uspenske crkve (1936). U predratnom listu “Dan” nekoliko godina je pisao humoristično - satiričnu kolumnu, često cenzurisanu, potpisujući je kao “Mita Kradić-noćom stražar, danjom književnik”. Znao je više od hiljadu narodnih i varoških pesama, pa je na Radio Beogradu nastupao i kao pevač pod pseudonimom Joca Podbarac. Nije bio školovan slikar, ali je za sobom ostavio autoportret i nedovršen portret sina Živka.

Alimpije Popović (drugi zdesna) sa najviđenijim ljudima NOP na zboru u Novom Sadu

Prota Alimpije je, inače, bio 40. gradonačenik Novog Sada, a prvi posle Drugog svetskog rata. Pre njega na tom mestu bio je dr Miloš Petrović od 1939. do 1941. godine, a Popovića je posle pet godina zamenio Dušan Ibročkić, i on je bio gradonačelnik od 1949. do 1951.

Uspenska crkva sa parohijskim domom

PRVI POMEN ŽRTVAMA RACIJE

KAO paroh Uspenske crkve, Alimpije Popović je pokušao da popiše sugrađane, svoje parohijane stradale u novosadskoj raciji i uopšte u Drugom svetskom ratu. Prvi je održao pomen tim žrtvama, već 21. januara 1943.