Nekada je u Srbiji, prema zapisima raznih putopisaca, bilo više od 150 crkava brvnara podignutih u srednjem veku. Danas je sačuvano jedva tridesetak. Najstarija među njima je Crkva brvnara u Goraždevcu, srpskoj enklavi nadomak Peći.

Drvene bogomolje skromnih dimenzija, delo bezimenih samoukih graditelja i umetnika, sada su dragoceno svedočanstvo kako su preci pravoslavnih Srba nalazili svoj duhovni prostor. Takva svetinja sačuvana je i u metohijskom Goraždevcu.

Selo i crkva posvećena Svetom proroku Jeremiji pominju se i u Žičkom tipiku daleke 1223. godine. Pored Pećke Bistrice, sedam kilometara jugoistočno od Peći, jedno je od retkih sela čiji žitelji opstaju nadomak srednjovekovnih svetinja Pećke patrijaršije i Visokih Dečana.

PROČITAJTE JOŠ - Svetinje na KiM bez zaštite i vernika

"Živim sa suprugom i ćerkom u Goraždevcu. Bratstvo manastira nam stvarno izlazi u susret. Zapošljava dosta omladine, kao i nas koji smo oženjeni. Na taj način nam pomaže da ostanemo i opstanemo ovde", kaže meštanin Goraždevca Aleksandar Dašić.

Dečansko bratstvo, koje se ubraja u najobrazovanije u Srpskoj pravoslavnoj crkvi, svesrdno pomaže Srbima koji žele da se vrate ali i drugim manastirima i monaškim zajednicama.

"Najbliže te srpske enklave su Osojane, pored Istoka, Velika Hoča i Orahovac, na putu prema Prizrenu, gde živi po nekoliko stotina Srba. Ima još tih povratničkih sela u kojima žive Srbi i još četiri pored Peći", rekao je jeromonah Petar, gostoprimac manastira Visoki Dečani.

Spomenici srednjovekovne Srbije, nadomak Peći, simbol su višestoletnog bitisanja Srba udno Prokletija u Metohiji. Metohija je ponela ime po metohu – do metoha na kojima su u surovim vremenima opstajala pravoslavana svetilišta i verujući narod.

(RTS)