Crkveni sat na šabačkom tornju prestavlja jedan od najizrazitijih simbola grada Šapca, odlikovanog najvišim domaćim, evropskim i svetskim ratnim odličjima zbog stradanja u Prvom svetskom ratu u kome je šabačka Aaborna crkva najviše postradala, jer je u njenom zvoniku visokom skoro 50 metara, bila smeštena austrougarska osmatračnica.


Posle rata generalno je obnovljena crkva, koju je 1920. započeo tadašnji šabački vladika Jefrem Bojović iz Mišovića kod Čačka, rođeni brat proslavljenog srpskog vojvode Petra Bojovića. Obnovu je posle njega nastavio episkop šabački Mihailo, ruski đak i prijatelj kralja Aleksandra Karađorđevića, koji je kao student ruske Duhovne akademije i starešine Srpskog podvorja u Moskvi, sa tog položaja presudno pomogao nabavku prvog vojnog aviona i pilota za vojsku Kraljevine Srbije 1912.godine.


Nemačka država je, posle rata, na ime reparacije platila izradu sedam polomljenih zvona ukupne težine sedam i po tona. Ali najvredniji i najznačajniji dar je sat za crkveni zvonik, posebne i retke izrade, koji se prvi put oglasio izbijanjem zvona na svakih petnaest minuta 11. jula 1924. godine. Sat je simbol grada skoro čitav jedan vek. Nažalost, zbog nedostatka majstora za održavanja, sat je pre četvrt veka umukao i svojim zvonom prestao da oglašava vreme.

PROČITAJTE JOŠ: NOVI SIMBOL SRPSKE PRESTONICE NIČE NA UŠĆU: Vlada odobrila gradnju jarbola na proleće


Zalaganjem episkopa šabačkog Lavrentoja i novog, preduzimljivog starešine Šabačke saborne crkve protojereja Slaviše Markovića,ponovo se oglasilo zvono sata posle nemuštih pola veka. Sat je renovirao inženjer Aleksandar Jelić iz Velikih Radinaca kod Rume u svojoj majstorskoj radionici. Inače ovaj inženjer je redak stručnjak za satove na tornjevima u Srbiji i ovom delu Evrope. „Pokrenuo“ je i održava sat na Sabornoj crkvi Srpske Patrijaršije u Beogradu i mnoge druge satove u ovom delu Evrope.


foto V.Mitrić


-Na radost svih Šapčana počeo je „novi život“ omiljenog simbol-sata na crkvenom tornju po kome su se „ravnjali“, navijali i proveravali svoje satove njihovi preci punih sedam decenija dvadesetog veka -kaže prota Slaviša Marković . - Tradiciju nastavljaju danas njihovi potomci u doba kada je vreme najskuplje.



prota Slaviša Marković