LjUBOVIJA - U selu Gornja Trešnjica, između azbukovačkih brda i Drine, Boban Davidović je, pre više od decenije i po, sagradio ribnjak kalifornijske pastrmke: baš tamo gde je njegov deda, inače solunac, od Prvog svetskog rata, pa sve do šezdesetih godina minulog veka, imao vodenicu...

- Od sećanja se ne živi, pa mi sada godišnje proizvodimo 50 tona ribe - kaže Boban. - Najviše volimo kad nam dođu gosti: ne samo trgovci, već i ljudi koji su probali ribu ovde uzgajanu, da vide kako radimo u gotovo netaknutom prirodnom okruženju.

A, riba iz Gornje Trešnjice stiže ne samo do kupaca u Srbiji i susednoj RS, odnosno BiH, već i na trpeze u najvećim svetskim metropolama...

- Ovdašnju pastrmku cene na svim meridijanima - ističe Dragan Đunić Đuna, Lozničanin koji ima riblji restoran u Velikoj Reci, tridesetak kilometara od Davidovićevog ribnjaka, kraj puta od Bajine Bašte preko Ljubovije i Malog Zvornika do Loznice.

Inače, na reci Gornja Trešnjica - koja nosi ime po već pomenutom azbukovačkom selu - svojevremeno je bilo 27 vodenica, koje su mlele i za domaćine iz srebreničkog i bratunačkog kraja. Sada je preostala samo jedna, a o kvalitetu vode u kojoj se gaje ribe svedoči i činjenica da se u njoj pojavljuju vidre, a primećena su i velika jata čaplji.