IAKO još nije zaseo na trgu Republike u Podgorici, kameni spomenik u vidu obeliska sa postamentom vojvodi Mirku Petroviću, podelio je njegove žitelje. Ostalo je da odbornici lokalnog parlamenta aminuju odluku opštinske vlasti i posle 96 godina vrate srušeno obeležje koje je daleke 1919. završilo u Morači. Da li će se tim činom rehabilitovati zlodela koja je vojvoda Mirko (brat knjaza Danila Petrovića, naslednika Njegoševog) sa svojom armadom počinio nad plemenom Kuči, sekući sabljom starce, trudnice i novorođenčad u kolevkama?

Tužna i krvava povest Kuča iz 1856. godine, koji su u sudaru sa organizovanom državom doživeli tragediju, poprimila je obrise antičke drame. Razlog krvavog pira bio je njihov bunt zbog terora koji je sprovodio cetinjski gospodar, knjaz Danilo u narodu zvani Zeko maniti. Od tada do danas na sve načine pokušava se zaobići priča o tragičnoj sudbini jednog ponosnog plemena. Ipak, ostala su zapisana kazivanja savremenika tih krvavih događaja, vojvode Marka Miljanova, koji navodi da su u pohari posečene 243 plemenske glave, od čega 17 "vojničkije", dok su preostale bile staraca, žena i dece.

"Glave ljudi i đece, koje su posječene, skupljene su na uljanik popa Luke i pobodene na rozge oko uljanika, kako bi iž vojvoda Mirko moga gledat i vidjet koliko i' je", zapisao je Miljanov. U narodu se do danas prepričava knjaževa naredba, koju je dosledno sproveo njegov brat vojvoda Mirko Petrović: "Udri Kuča na božju, ako ga drugačije ufatit ne moš.. i djeca u kolijevke da se kolju!"

Predsednik Srpskog nacionalnog saveta Momčilo Vuksanović u otvorenom pismu odbornicima lokalnog parlamenta podseća da bi "donošonje odluke o podizanju spomenika dokazanom zlikovcu bila još jedna provokacija prema obespravljenom i poniženom srpskom narodu u Crnoj Gori".

- Pojašnjavanje režimskih istoričara da su zločini pohare Kuča, Bjelopavlića i Pipera bili uslovljeni stvaranjem slobodne države Crne Gore sa srpskim i pravoslavnim stanovništvom još je jedna bezočna laž u funkciji falsifikovanja istorijskih činjenica. To su bila i ostala hrabra brdska srpska plemena koja su kroz istoriju pojedinačno i udruženi časno čuvali slobodu i prostor na kome su živeli, navodi Vuksanović.


POSEČENE GLAVE

ISTORIČAR Mile Cicmil smatra da se radi o zločinu koji u današnjoj terminologiji može poneti i najsuroviju reč - genocid:

- Šta reći za mnogobrojne posečene glave glasovitih plemenika, o njihovim zapaljenim ognjištima, pa čak i crkvama!? Gotovo da su u poslednji čas spasene mošti Svetog Arsenija Sremca, drugog srpskog arhiepiskopa.


BOŽJI SUD

ZLOČINCI nisu mogli da pobegnu od Božjeg suda, pa su se mnogima ugasila ognjišta. Jedan od zlikovaca ostao je bez tri sina. Najstariji je brzo posle pohare umro od ujeda zmije, srednji se utopio, dok je najmlađi umro od teške bolesti u velikim mukama. I knjaz Danilo je tragično završio. Ubijen je od ruke Todora Kadića u Kotoru, dok je njegov brat vojvoda Mirko umro od kolere.