BANjALUKA - Popis stanovništa u BiH pokazao je da u Sarajevu, najvećem gradu u BiH, danas živi 436.000 stanovnika, ili oko 90.000 manje u poređenju sa rezultatima popisa iz 1991. godine.

Ali, još će biti zanimljivije kada se ozvaniče i podaci o nacionalnoj i verskoj strukturi. Zasada je procena da od predratnih 156.000 Srba u Sarajevu živi desetak hiljada. Grad koji je nekada bio poznat po multikulturalnosti, danas je postao bošnjačka kasaba.

U gradu gde su održane zimske Olimpijske igre 1984. godine, gde su živeli Zdravko Čolić, Goran Bregović, pa režiser Emir Kusturica, pevali „Indeksi“ Davorina Popovića i skečeve snimali „Nadrealisti“ Neleta Karajlića, sada više nema ni traga od zajedničkog života, ili bratstva i jedinstva. Takav grad otišao je u istoriju. Danas u Sarajevu postoji šerijatska policija. Na ambasade pucaju vahabije. A samo se ponekad neko priseti da kaže da je u Sarajevu pre rata živelo više od 150.000 Srba.

Ratna dešavanja su učinila da Srbi budu etnički očišćeni iz Sarajeva, a njihovo mesto zauzele su Sandžaklije i razne grupe koje su dolazile iz islamskih zemalja da ratuju u BiH. Za lojalnost su nagrađeni ostankom u Sarajevu. Oni danas predstavljaju vahabijski pokret.

Srbi koji su proterani iz Sarajeva svoj novi dom su pronašli u Istočnom Sarajevu, koje čini šest opština: Sokolac, Pale, Istočna Ilidža, Istočno Novo Sarajevo, Trnovo i Istočni Stari Grad, a u kojima živi oko 90.000 stanovnika.

BEZ ĆIRILICE DA nema budućnosti za Srbe u Sarajevu jasno pokazuju i podaci o upisu dece u škole. Tako u pojedinim sarajevskim školama nema upisanog nijednog srpskog đaka. A ono malo đaka što se i upiše, mora da uči historiju i da piše latinicom, jer ćirilice više nema.

Koliko su Srbi bili meta ratne vlasti u Sarajevu pokazuje i podatak Saveza logoraša RS da je u ratu samo na području grada na Miljacki bilo 136 logora za Srbe.

Kroz njega je golgotu prošlo na hiljade sarajevskih Srba. Mnogi su i živote okončali po kazamatima smrti. Poražavajuće je da su se logori nalazili i u kasarni „Viktor Bubanj“, gde je danas sedište Suda i Tužilaštva BiH.

Slavko Jovičić Slavuj, poslanik SNSD u Parlamentu BiH, rođeni Sarajlija, ali i logoraš, kaže za „Novosti“ da je Sarajevo postao izgubljeni grad za Srbe.

- Evo jedan od podataka, koji je zanimljiv. Danas u Sarajevu imate 250 džamija, a pre rata ih je bilo 78. Sarajevo je sada bošnjački grad u kojem nema mesta za Srbe. Smešno je da o Sarajevu sada pričaju ljudi koji do pre nekoliko godina nisu znali da hodaju po Sarajevu bez turističkog vodiča. A s druge strane, mi rođene Sarajlije smo proterani iz grada samo zato što smo Srbi - ističe Jovičić.

On navodi da u Sarajevu nema više ni srpskih doktora, koji su bili ponos medicine regiona.

- U Sarajevu nedostaje oko 600 doktora srpske nacionalnosti. Oni su bili krem društva i ponos grada. Ali u ratu su oterani i ubijani - navodi Jovičić.

Koliko je Sarajevo očišćeno od Srba svesni su i u Demokratskoj inicijativi sarajevskih Srba. U ovoj organizaciji navode da je Sarajevo najočitiji primer progona Srba, koji se nastavio i nakon rata.

- Srbi ne mogu da se zaposle u Sarajevu. Gurnuti su na marginu društva - navode u ovoj organizaciji.