Šta se krije iza kulisa islamskog terorizma u Francuskoj? (VIDEO)

U Francuskoj je od 1958. godine izvedeno 54 teroristička napada motivisana islamskim fanatizmom ili političkim borbama u muslimanskim zemljama. U tim napadima ubijeno je ukupno 305 osoba. Najviše u periodu od početka 2015. do danas, čak 228.

Još od kraja 19. veka Francusku pogađaju politički i religiozno motivisani bombaški napadi, pucnjave i otmice.

Anarhisti, ekstremni desničari, neokolonijalisti, levičari i religiozni fanatici - niko se nije ustručavao da u borbi za svoje ciljeve usmeri pažnju javnosti na sebe korišćenjem oružja i ugrožavanjem nevinih života.

Francuska je kao kolonijalna sila upravljala brojnim teritorijama naseljenim muslimanskom populacijom u Africi i Aziji. U Alžiru se njena uprava zadržala do 1962. godine i kraja rata za nezavisnost.

Borci alžirskog Nacionalnog oslobodilačkog fronta izveli su prvi teroristički napad koji je neki musliman počinio u Francuskoj. U neuspelom bombaškom napadu na tadašnjeg francuskog ministra informisanja poginuo je njegov telohranitelj, a ranjene su tri osobe.

Za vreme Šestodnevnog rata 1967. (arapsko-izraelski sukob) francuska vlada i javnost jasno su stali na stranu Izraela.

Pro-cionistički stav uzrokovan je ponižavajućim porazom Francuske u borbi protiv Egipta oko Sueckog kanala, gubitkom Alžira i svežim sećanjem na užase holokausta.

Ovakvo anti-arapsko držanje uzrokovalo je da se nasilje iz Palestine prelije i na teritoriju Francuske. U periodu od 1975 do 1984. godine Palestinska oslobodilačka organizacija (PLO), Abu Nidal grupa i Fatah izveli su devet terorističkih napada u kojima je poginulo 15 ljudi.

Mete su bile železnička stanica, hotel, avioni izraelskog avio-prevoznika, sinagoga, i jevrejski restoran. Kao borac PLO-a, napoznatiji svetski terorista Karlos Šakal (prešao u islam), granatirao je avion El Al-a i postavio bombu na železničku stanicu.

RAT U LIBANU

Osamdesetih godina, zapaljiva situacija na Bliskom istoku počela je značajnije da utiče na život u Francuskoj. Tokom trajanja Libanskog građanskog rata (1975-1990), Francuska je zajedno sa SAD vojno podržavala umereniju, građansku opciju. Francuska i američka avijacija bombardovali su Bejrut 1982 godine, a u opsadi grada učestvovala je i francuska mornarica, kao i padobranci.

Indikativno, Pariz u tom periodu su potresale brojne talačke krize, atentati i bombaški napadi.



Bombe su eksplodirale na Jelisejskim poljima, u robnoj kući “Marks end Spenser”, u policijskoj stanici i u metrou. Hezbolah (partija Alaha) i Islamski džihad su organizacije koje su preuzimale odgovornosti za te napade u kojima je stradalo 20 ljudi.

GRAĐANSKI RAT U ALŽIRU

Građanski rat u Alžiru (1991-2002) vodio se između islamističkih grupa i vladinih snaga. U tom ratu Francuska je vojno i finansijski pomagala vladu. Oružana islamska grupa, jedan od pokreta koji se borio protiv alžirske vlade, izveo je 1995. i 1996. niz napada na pariski metro u kojem je poginulo 19 ljudi. Ista grupa kidnapovala je avion Er Fransa kada je nastradalo sedmoro.

ARAPSKO PROLEĆE I SVRGAVANjE GADAFIJA

Sa izbijanjem ''arapskog proleća'' 2011. godine, francuska vlada podržava smene vlasti širom Severne Afrike.



Francuski ministar inostranih poslova Alan Župe je istakao: “Režimi su predugo smatrani jedinim bastionom koji svet brani od islamskog ekstremizma. Predugo smo pretnju od islamista smatrali opravdanjem za vladina kršenje ljudskih prava i demokratskih sloboda. Ne smemo biti uplašeni od 'arapskog proleća', jer ono predstavlja univerzalne vrednosti dostojanstva, slobode, poštovanja ljudskih prava i prava da narodi sami biraju svoje lidere”.

Predvodnik vojne intervecije u Libiji bila je Francuska vojska koja je izvršila 40 odsto svih napada na snage Gadafija.

RAT U SIRIJI I BAŠAR AL ASAD

Od početka Sirijskog građanskog rata Francuska podržava snage opozicije. Kada je 2013. Bašar al Asad optužen za upotrebu hemijskog oružja, Francuska je bila najžustriji zagovornik međunarodne vojne intervencije.



Predsednik Fransoa Oland je u avgustu 2014. potvrdio da Francuska snabdeva oružjem Slobodnu sirijsku vojsku. U septembru 2015. francuska avijacija je počela sa bombardovanjem u Siriji. Od marta 2012. u Francuskoj počinje talas terorističkih napada motivisan islamskim fanatizmom.

NAPAD NA “ŠARLI EBDO” I MASAKR U NICI

U Tuluzu i Montobanu ubijena su tri francuska vojnika (muslimanske veroispovesti) i četiri civila. U decembru 2014, u Dižonu i Nantu napadači su se automobilima zaletali na pešake. U januaru 2015. članovi Al Kaide iz Jemena izvršili su napad na redakciju satiričnog časopisa ''Šarli Ebdo'' i jevrejsku prodavnicu u Parizu, nastradalo je 20 osoba.



Iste godine u toku leta zabeleženi su napadi na fabriku gasa blizu Liona i voz na liniji Amsterdam-Pariz. U noći 13. novembra Pariz je potresao najveći akt terorizma do tada. Napad boraca Islamske države na pozorište Bataklan i pariske restorane i šetališta odneo je 120 života.



Nekoliko individualnih napada na policajce i vojnike izvršeno je od početka 2016. godine. Svi napadači su dali prisegu Abu Bakr El Bagdadiju i Islamskoj državi.

Na Dan Bastilje, dan francuske državnosti, Muhamed Bulel, sveže radikikalizovani islamista, kamionom je ubio 84 osobe na šetalištu u Nici.



Očigledno je da se talasi terorizma u Francuskoj javljaju istovremeno sa ratovima u zemljama Bliskog istoka i Severne Afrike, regionima gde ova država ima velike političke i privredne interese.

Te interese je najčešće branila oružjem i uticanjem na političku scenu. Danas u francuskoj živi oko četiri miliona Arapa koji se svakodnevno informišu o užasima ratova u zemljama iz kojih vode poreklo. Neki od njih, revoltirani učešćem Francuske u tim sukobima u kombinaciji sa niskim društvenim položajem, lako postaju meta radikalizacije i tempirane bombe koje čekaju signal kalifata da "eksplodiraju".

Premijer Francuske Manuel Vals u utorak je izjavio da se može očekivati još napada i nevinih žrtava i da građani moraju da nauče da žive sa strahom od takvih događaja.

Ostaje nam da vidimo da li će Francuska revidirati spoljnu politiku prema zemljama iz kojih dolaze teroristi i da li će naći način da se izbori sa onima iz sopstvene zemlje.