GORE, visoko, u Zabrđu, srcu Vasojevića, koji vole da kažu da su najveće srpsko pleme, neupućeni posmatrači zastajali su u čudu gledajući kolonu vozila koju je predvodio Mehmet Nijaz Tanilir, ambasador Turske u Crnoj Gori. U vozilu iza ambasadorovog potpredsednica evropskog fudbalskog giganta, FK Galatasaraj iz Istanbula, Čandan Erčetin. Dočekali su ih domaćini, predsednik opštine Andrijevica Srđan Mašović i predstavnici Fudbalskog saveza Crne Gore.

Gosti nisu došli praznih ruku. Uz razne poklone doneli su i spomen-ploču na srpskom i turskom sa natpisom:

U znak ličnog sećanja na crnogorske učenike gimnazije Galatasaraj, dvojicu prvih igrača i osnivača prvog turskog fudbalskog kluba Galatasaraj, Mila i Pavla Bakića, s neizmernim poštovanjem, Fudbalski klub Galatasaraj.“

Dok kiša lije, neki od seljana prvi put čuju da su njihovi plemenici i rođaci osnovali čuveni Galatasaraj, a da je Milo, kako su zapisali hroničari, bio možda najbolji fudbeler u istoriji Turske...

- Rođaci Bakići su pre 109 godina, kao učenici gimnazije u Instanbulu, zajedno sa svojim drugovima osnovali Fudbalski klub Galatasaraj. Dva rođaka, koji su u Galatasaraju bili poznati kao braća Milo i Pavle Bakić, jedni su od onih mladića koji su nam ovaj veliki klub postavili na noge i ostavili u amanet. Ova dva mladića izuzetnih fizičkih sposobnosti, džentlmenskog mentaliteta i naprednih ideja Galatasaraj nikada nije zaboravio. Ne možemo znati da li su ovi mladići, koji su ostavili svoje srce na terenu, sanjali da li će Galatasaraj, klub koji su osnovali u učionici „B 12“, premašiti jedan vek, da će postići veliki uspeh i postati jedan od svetskih klubova. Ali, danas, mi koji to posmatramo sa dozom sportskih emocija, sigurni smo da su postavili čist i čvrst temelj - rekla je gospođa Erčetin u ima najslavnijeg turskog fudbalskog kluba.

Crnogorac Milo, nogu dugih kao roda, agresivan kao leopard, niko mu se ne može približiti, udara loptu tako snažno kao čekić stenu, loptom se uvis igra, saigrači se pred njim stide. Toliko je bio koristan i vezan za Galatasaraj da se nakon odlaska u domovinu ponovo vratio...“

Ovo je, kako tvrdi istoričar profesor dr Šerbo Rastoder, o Milu zapisao poznati turski novinar, političar i diplomata, inače Milov drug iz školske klupe, Rušen Ešref Unajdin, koji kaže da se po završetku Liceja, Milo nakratko vratio u domovinu i ubrzo ponovo otišao u Galatasaraj da igra fudbal i da upiše Vojnoinženjersku akademiju. Po završetku akademije, stiče zvanje oficira i neko vreme služi osmanskoj vojsci, u kojoj je imao čin konjičkog potporučnika. Igrao je na poziciji desnog beka u periodu 1905. do 1910. i bio je nezamenljivi prvotimac.

Čandan Erčetin otkriva spomen-ploču braći Bakić

- Čudna životna sudbina se poigrala ovim mladićem, rođenim u Zabrđu 1888. Naime, oktobra 1912. Crna Gora Turskoj objavljuje rat. Milo se, poput hiljade iseljenika, vraća u Crnu Goru i stupa u njenu vojsku. Tada je imao 24 godine i raspoređen je u štab Treće divizije. Kasnije je bio oficir, ordonans u štabu brigadira Janka Vukotića. Kao poznavalac turskog, grčkog i francuskog jezika bio je član crnogorske delegacije koja je pregovarala oko predaje Skadra. Prema porodičnom predanju, razbolio se od kolere i umro u Kočanima 1913, dok je turska štampa objavila da je poginuo u borbama oko Skadra (1913), od turskog metka. Tako je, prema ovoj verziji, ovaj daroviti fudbaler, u 25. godini stradao od metka zemlje u kojoj će ostati upamćen kao jedan od najvećih fudbalskih izdanaka - piše dr Rastoder, učesnik skupa u Zabrđu, o nesvakidašnjem kraju „Mila leoparda“.


SIMBOL PRIJATELjSTVA

- PRIČA koja je u pozadini onoga što nas je danas okupilo ovde, u isto vreme je priča naše čovečnosti i zajedničke sudbine. Braća Milo i Pavle Bakić pojedinačno su bili simboli izvanrednog prijateljstva između dve države i dva naroda. Ovde smo da bismo odali počast braći Bakić, dvojici od trinaest junaka, i u znak večne slave zahvalimo što su nam posvetili Galatasaraj, svetski poznat klub, evropskog šampiona kojim se ponosi naša zemlja i naš narod - kazao je ambasador Tanilir na svečanosti u Zabrđu.