IME Jovanke Bončić Katernić mnogima u Srbiji - malo znači. A ime ove Srpkinje već dve godine nosi priznanje Univerziteta Darmštat, koje se dodeljuje ženama za posebna naučna dostignuća u oblasti materijala i geonauke. Njenim imenom krštena je i jedna od ulica u kampusu ovog univerziteta.

Ovu čast Jovanka Bončić zaslužila je kao prva žena diplomirani inženjer u, i tada, visokorazvijenoj Nemačkoj. Diplomu na Univerzitetu Darmštat stekla je daleke 1913. godine.

Rođena u Nišu 5. jula 1887, studije je započela na Beogradskom univerzitetu da bi posle sedam semestara i prakse u Srpskim državnim železnicama, prešla u Darmštat na tamošnju Visoku tehničku školu. Pre jednog veka, 18. jula 1913. godine, postala je prva žena arhitekta sa diplomom inženjera u istoriji Nemačke.

SLAVNE ARHITEKTICE SLAVU prve žene u srpskoj arhitekturi nosi Jelisaveta Načić koja je zaslužna za zgradu OŠ „Kralj Petar“, stepenište na Velikom Kalemegdanu, crkvu Aleksandra Nevskog... Pored nje i Jelisavete Bončić, Srbija može da se pohvali da je u periodu pre Prvog svetskog rata imala i druge arhitektice poput Milice Vukšić i Angeline Nešić.

Tom izuzetnom događaju - predaji diplome inženjera prvoj ženi, „Berlinske ilustrovane novine“ posvetile su naslovnu stranu na kojoj je i objavljena Jovankina slika.

Na studijama je ova žena upoznala svog docnijeg supruga Ukrajinca Andreja Katernića, diplomiranog inženjera, pa je jedno vreme sa njim živela u Sankt Peterburgu i u Kijevu. U Beograd su se doselili 1922. godine i ostali do smrti.

Znanje stečeno u Nemačkoj iskoristila je u Srbiji gde je od 1930. godine do početka rata 1941. vodila sektor građevina na Beogradskom univerzitetu i zadužila Beograd, ali ne samo njega, mnogim i danas očuvanim i poznatim građevinama.

Na listi njenih dela su čuveni Banski dvor u Banjaluci, deo banjskog kupatila u Banji Koviljači, zgrade Učiteljskog i Veterinarskog fakulteta. Odmah posle Drugog svetskog rata je penzionisana, a ostala je u srpskoj prestonici do smrti 1966. godine.