TAPIJE na kosovskometohijske manastire dostupne su i svako može da ih vidi. One nisu samo u istorijskoj nauci, duhovnosti i kolektivnom pamćenju naroda u Pokrajini, već i na freskama koje prekirivaju zidove naših svetinja. Na njima je jasno zapisano čiju baštinu čine tamošnje crkve i manastiri.

Ovako u sedištu Srpske pravoslavne crkve odgovaraju na najnoviju provokaciju Bedžeta Pacolija, ministra u prištinskoj vladi, koji je danas u Beču izjavio da crkve na Kosovu nisu srpske, već "i srpske i albanske". Kao navodni primer, on je naveo manastir Visoki Dečani, za koji, kako tvrdi, "postoji dokaz da su ga zajedno gradili Srbi i Albanci".


PROČITAJTE JOŠ: ZATIRANjE TRAGOVA SRBA: Pacoli hoće imovinu uz manastire

Kako je manastir, inače životno delo primorskog neimara iz 14. veka fra Vite, dospeo pod autorstvo albanskog naroda, Pacoli nije objasnio, ali jeste još jednom skrenuo pažnju na učestale pokušaje prisvajanja srpske pravoslavne duhovne i kulturne baštine na Kosovu i Metohiji.

- Nije prvi put da vlasti u Prištini pokušavaju da srpsku kulturnu baštinu "pokosovare" i "poalbanče", iako za to nema nikakvog osnova - kažu u srpskoj Patrijaršiji. - Dobro se znaju ktitori, graditelji, kaluđeri i vernici ovih svetinja. U borbi za kreiranje nepostojeće državnosti, međutim, poteže se lažni istorijski i duhovni identitet. Reč je o pokušaju očigledne krađe prošlosti, koja ne može dati nikakav rezultat.

PROČITAJTE JOŠ: Pacoli traži od Izraela da prizna tzv. nezavisno Kosovo

U SPC ističu da Albanci imaju zasluga za srpske svetinje, ali i da se to odnosi samo na one koji su kroz istoriju bili svesni njihove svetosti i značaja za sve ljude.

- Pojedine albanske porodice su i u najtežim danima vodile brigu o našim svetinjama. Niko, nikada, međutim, nije ni pokušao da ih prisvoji ili prekrsti na način kako se to danas čini - ističu u Patrijaršiji SPC.

Posezanje za srpskom istorijom i kulturom najčešće se odvija pod velom dobro poznate priče o toleranciji i skladnom suživotu naroda u Pokrajini. Hrišćanske svetinje koje su, nebrojeno puta, bile na meti albanskih ekstremista, Priština koristi kao alibi za navodnu multikulturalnost kosovskog društva i jak "štih" u borbi za prijem u međunarodne institucije.

Namere Prištine prethodnih godina ogoljene su tokom bitke za stolicu u Unesku. U srži ovog procesa jeste pokušaj prisvajanja Pećke patrijaršije, Gračanice, Visokih Dečana i Bogorodice Ljeviške, koje su privremeni organi vlasti u pokrajini pokušali da proglase ne srpskim, već kosovskim spomenicima.


PROČITAJTE JOŠ: Pacoli: Podela bi bila kršenje suvereniteta Kosova

ALBANSKE SAMO KULE

ISTORIČARI umetnosti i arheolozi su jedinstveni u stavu da na Kosovu i Metohiji gotovo da nema albanskih spomenika pre kraja 18. veka. Jedini izuzetak su kule u Metohiji, koje svakako ne datiraju iz vremena nemanjićke Srbije. Džamije i drugi objekti, posebno u Prizrenu, tipičan su primer orijentalnog otomanskog nasleđa.