KOMENTAR: Migranti

NA politički život u EU danas možda i ponajmanje utiču narodi koji na ovim prostorima vekovima žive. Zaokružujući opcije na glasačkom listiću, autohtono stanovništvo, sticajem okolnosti, više ne razmišlja o tome kako da unapredi stečena prava i slobode, već samo kako da postignuto sačuva.

Nepregledni talas izbeglica koji je preplavio Evropu, uticao je na bezbednost i ekonomiju, budući sastav stanovništva, sanitarne i kulturološke prilike, nasleđe i istoriju, ali i na stranački i politički život.

Dobar primer za to su upravo održani izbori u nemačkoj pokrajini Meklenburg-Zapadna Pomeranija, u kojoj je antimigraciona Alternativa za Nemačku (AFD), učestvujući prvi put, osvajila drugo mesto, sa preko 20 odsto podrške. Sve stranke, osim AFD, osvojile su manje glasova nego ranije. Vladajući demohrišćani nemačke kancelarke Angele Merkel plasirali su se tek na treće mesto, a ovakav skor se pripisuje baš dosadašnjoj migrantskoj politici vlasti.

Ovi regionalni izbori poslužili su kao glavni lakmus za predstojeće parlamentarne izbore u Nemačkoj sledeće godine. Pred glasačke kutije će u isto vreme i Francuzi, koji sve više nade polažu u Marin le Pen. Desničarske, nacionalističke, protivmigrantske i antievropske partije cvetaju i u Finskoj, Holandiji, Danskoj, Austriji, Mađarskoj, Švedskoj, Slovačkoj. Veliku Britaniju da više i ne pominjemo.

Umesto da ujedinjeni Evropljani razmišljaju o tome koji kandidat namerava da podigne više mostova i obdaništa i kako da izgrade nove bolnice i puteve, silom prilika bave se time ko će podići veću i solidniju branu. Svakodnevne potrebe su gurnute u stranu, stalo se u odbranu golog identiteta.