JUTARNjI list" je u ponedeljak objavio reportažu iz Čipuljića kraj Bugojna u kojoj iznosi da "niko od članova porodice Aleksandra Vučića nije stradao od ustaškog terora".

Navodni motiv za tekst im je izjava premijera Srbije da su mu ustaše pobile članove porodice, a "istraživanje" počinju tvrdnjom katoličkog bogoslova Juraja Batelja kako nikog od Vučićeve rodbine nisu ubile ustaše. Uz ogradu da nisu poznati detalji smrti dede Anđelka.

Povodom te reportaže, oglasio se premijer Vučić otvorenim pismom, koje je potpisao i kao - sin običnog srpskog izbeglice, a koje prenosimo u celosti:

"Kao predsednik Vlade Srbije navikao sam i moj posao je da trpim brojne neistine, ali nikada nisam pomislio da će bilo kome na kugli zemaljskoj pasti na pamet da, kao oružje u borbi protiv država ili lidera drugih država, koristi najbrutalnije laži i napade na nečije porodice.

Naime, hrvatski 'Jutarnji list', inače blizak najvišim krugovima vlasti u Hrvatskoj, a valjda usled političkih poraza koje su doživeli posle napada na Srbiju, objavio je tekst u kome se ruga ubijenim članovima porodice Vučić, govoreći kako ih ustaše, u stvari, nisu pobile.

Istine radi, i zbog poštovanja brojnih ubijenih ljudi, dužan sam da saopštim sledeće:

- Oca moga oca, Anđelka, jednog od najbogatijih srpskih domaćina u selu Čipuljić, ustaše su odvele u prvoj grupi i nedugo zatim likvidirale. Moj otac ga nikada nije ni video, jer se rodio nakon njegove smrti. Ubili su ga, a nama su kao porodici poznata imena ustaških koljača koji su u tome učestvovali, i potkazivača i neposrednih izvršilaca. Takođe, ubijeni su i Stevo Vučić, Ilija Vučić, Đorđo i Rajko Vučić, najbliža familija moga oca. Svi su ubijeni na početku Drugog svetskog rata.

U poslednjem ratu, s početka devedesetih, od hrvatske granate stradao je Dojčin Vučić.

Na strani moje bake, očeve majke, porodica Kunovac, stradao je još veći broj ljudi, koji su ubijeni samo zato što su Srbi. Ubijeni od ustaške ruke u mojoj familiji broje se desetinama. U poslednjem ratu sve kuće Vučića, kao jedne od najuglednijih srpskih porodica, srušene su i spaljene. To su, takođe, obavili hrvatski 'junaci', jer kameni zidovi nisu mogli sami da se brane.

"SVEDOK" VASO Trifković za "Jutarnji list" iznosi i da "zna" da je Rade, brat Anđelka Vučića, umro od srca u Gornjem Vakufu, da je Anđelko poginuo ili je ubijen 1941. kod Banjaluke, ali "ne zna se kako". Za ostale članove porodice, "svedok" tvrdi da su pomrli ili se raselili po svetu.

Na kraju, ne mislim da sam manje ili više vredan zbog toga što sam Srbin pravoslavne vere. I pored svega što se mojoj porodici dogodilo, veoma poštujem i Hrvate i sve ljude katoličke veroispovesti i želim da nam se nikada ne ponove ni 1941. ni 1991. godina.

Onima koji brane ustaše i koji prikrivaju njihove zločine želim manje mržnje i verujem da će shvatiti i razumeti da prljavim napadima i besmislenim izmišljotinama nisu doneli ništa dobro ni svojoj zemlji ni svojoj budućnosti.

Srbi i Hrvati imaju bolju i drugačiju budućnost od one koju joj žele pojedini medijski i politički poslenici iz Hrvatske."

ZAKLjUČCI OSTALI BEZ DOKAZA

KLjUČNI "svedok" novinarima "Jutarnjeg lista" je izvesni Vaso Trifković (82), koji tvrdi da je odrastao sa Vučićima. On tvrdi da su ih, kad je imao sedam godina, ustaše odvele u Jasenovac, ali pošto tamo nije bilo mesta, prosledili su ih do Kragujevca. Pritom, on ne zna da li su u vozu kojim su dopremljeni bili članovi Vučićeve porodice, ali je "siguran" da ih nisu ubile ustaše.

Jedan od "argumenata" im je i da na mesnom groblju (na slici) ima sahranjenih članova Vučićeve porodice, ali da na njihovim spomenicima ne piše da su ubijeni.