Komentar: Udžbenici

NI mnogo bogatije zemlje ne bacaju svake godine udžbenike, kao da su se prošlogodišnje lekcije izlizale i potrošile. Pa posebno ne bi trebalo to da radi Srbija u kojoj svaki avgust znači traumu za roditelje đaka, koji žive od prosečne srpske plate. Pobeda je ako se skrpi oko 20.000 po detetu, samo za knjige, sveske i školski pribor.

A onda, dok roditelji prazne novčanike na uličnim tezgama i u knjižarama, a bogate se "makroi" uličnih prodavaca i izdavači koji svake godine imaju milionske promete, iste te knjige se bacaju, jer su ih odbacila deca i škole kojima više nisu potrebne.

Iz ruke u ruku idu samo preprodane knjige. Volšebnim putevima na ulične tezge stigli su čak i udžbenici koje je država besplatno delila. Zato bi valjalo smisliti kako deca jedna drugoj, a ne preprodavcima, da daju knjige. A država može da primeni stroža pravila i uvede više reda.

Počela je i uskoro će se znati i koliko udžbenik sme da košta i koliko stranica da ima. Ali nova pravila za izdavače počeće da važe tek od 2019. godine. Za predstojeće tri školske godine već je formiran katalog udžbenika. Ali i ovaj katalog olakšaće roditeljima, jer već sada znaju tačno iz kojih knjiga će njihovo dete da uči naredne tri godine. Zato će moći da kupuju knjigu po knjigu, bez prvoseptembarske groznice.

I valja upamtiti da izdavači ne čine nikakvu uslugu roditeljima, kada im prodaju udžbenike na rate. Prava je istina da roditelji kreditiraju izdavače. Knjige se plaćaju avansno, još od početka godine, a dobijaju tek u septembru, kada se isplate. Kao kada bismo kupili stan na kredit, pa se u njega uselili posle 30 godina, kada otplatimo poslednju ratu.