Borislav Komad: Šajkačom do vitezova

Nema sreće ni velikog uspeha ni u jednoj sferi života kad sve zavisi od jedne, jedine osobe.

Iako značajna uloga pojedinca, ponekad čak i odlučujuća, do najviših vrhova ipak se stiže nacionalnim jednodušjem, do velikih pobeda i velikih otpora prema onima koji zamišljaju kako su nepobedivi.

Uz najdužnije poštovanje "solistima", odnosno heroinama i herojima na Olimpijskim igrama u Riju koji su nas beskrajno zaradovali ponosno stojeći na pobedničkim postoljima, ono što je obeležilo pohod na najvećoj svetskoj sportskoj smotri predstavnika Republike Srbije je više nego dokaz da bez kolektivnog, ali i pojedinačnog uznesenja, nema i neće biti najviših dometa.

Naše dične olimpijce mirne duše možemo da uporedimo sa njihovim istorijskim precima koji su snagom jednodušja, rodoljublja i hrabra srca uspevali da ostvare i ono što se smatralo - neostvarivim!

Nekom će, naravno, (uz nadu da su ubedljiva manjina) zasmetati poređenja naših sportskih junaka sa onima koji su stvarali velike trenutke naše prošlosti, ali je to već njihov problem.

Jedinstveni u želji da brane i odbrane otadžbinu od silnika koji su želeli da ih porobe u Prvom svetskom ratu, jedinstveno udruženi pod srpskom šajkačom, simbolom nepokorne Srbije uspeli su da rasparaju bečke frakove i izbuše im pancire nateravši ih na bezuslovnu predaju koja je označila i kraj jedne carevine.

Tada, međutim, nije bilo ni fantomskih organizacija kao sadašnje NVO, nekih žena u crnom osim onih koje su tu zlosutnu boju nosile zbog pogibija najbližih za slobodu i čast otadžbine, kao ni lažnih humanitaraca. Koliko god nekom odzvanjalo kao patetika, ove naše devojke i momci koji su svoju zemlju u Brazilu predstavili na najbolji mogući način ulazeći ovog puta u sportsku istoriju, svojim podvižništvom su reprizirali slavne dane predaka koji su istrčavali na bojna polja, a ne na sportske terene i pobeđivali.

Šta je, dakle, nauk i ovog neobičnog poređenja?

Pre svega političarima i onim koji se bave politikom. Zaboravite na lične sujete i okružite se visokoumnim ljudima kao što je to učinio najveći srpski vojskovođa u Prvom svetskom ratu Živojin Mišić, sa Radomirom Putnikom, Stepom Stepanovićem i Petrom Bojovićem koji su i njega i njih i vaskoliki srpski narod učinili besmrtnim.

Samo na taj način, nikako drugačije, sa takvim ljudima koji su prepoznali jedinstvenu nacionalnu ideju i sa njom poveli milione sledbenika što, nažalost, nije naša stalna vodilja - jer nam se često obijalo o glavu pogotovo sa nejedinstvom u Drugom svetskom ratu uz zađevice koje i danas traju - možemo gajiti nadu kako, čak i kad sve izgleda izgubljeno, može se ponosno stati na pobednička postolja baš kao što su sada dokazali i naši sportski vitezovi!

Borislav Komad, novinar