NJIHOVA tužba protiv medicinara zbog administrativnog javašluka, promenila je mnoga pravila u Kliničkom centru u Kragujevcu. U nameri da saznaju pravu istinu o svojim zvanično umrlim blizancima, Radmila i Njegoš Ilić su presavili tabak, šest godina isterivali pravdu bez advokata, da bi kragujevački Opštinski sud izrekao jednu od prvih presuda u Srbiji, kojima su medicinski radnici oglašeni krivim.
Po tužbi Ilića, Veće Opštinskog suda u Kragujevcu, kojim je predsedavala sudija Mila Froku, na po šest meseci zatvora uslovno na godinu dana, nepravosnažno je osudilo zbog nesavesnog rada u službi Svetlanu Tošanić, pedijatra, Slavicu Vidosavljević, administrativnog radnika i Milana Kneževića, obducenta u Kliničkom centru.
SPALJIVANJE
POSLE podnošenja tužbe Ilića, u kragujevačkom Kliničkom centru zabranjeno je spaljivanje humanog otpada i uvedena rigorozna kontrola u administraciji. Zabranu spaljivanja uveo je dr Radomir Pavlović, koji je 2002. godine imenovan za direktora Kliničkog centra, a od juna te godine mrtvorođena deca se predaju roditeljima.
Radmila Ilić, sada majka troje dece, 18. avgusta 1999. godine u porodilištu kragujevačkog Kliničkog centra rodila je blizance, u 28. nedelji trudnoće.
- Deca su, navodno, umrla posle porođaja i potom spaljena u bolničkom krematorijumu - kaže Radmila Ilić. - Nije omogućeno ni meni, niti mom suprugu da bebe vidimo, niti je tražena dozvola za spaljivanje. Čak nemamo dokaza da su deca stvarno umrla, jer u porodilištu i nadležnim službama KBC-a nema potvrda o smrti, a nisu upisani ni u knjigu umrlih koja se vodi u Skupštini opštine Kragujevac. U međuvremenu, dobila sam i pismeni odgovor JKP "Gradska groblja" iz Kragujevca da deca umrla odmah posle porođaja ili mrtvorođena sve do 2003. nisu sahranjivana. A prema zakonu, zabranjeno je spaljivanje osoba mlađih ispod 18 godina.
Na zahtev Radmile Ilić, zdravstveni inspektor dr Danijela Banović prošle godine je obavila inspekcijski nadzor u kragujevačkom Kliničkom centru, ginekološko-akušerskoj klinici, Odeljenju akušerstva, kao i Službi patologije, sudske medicine i toksikologije. Utvrdila je niz nepravilnosti, prvenstveno administrativne prirode.
Na primer, u istoriji bolesti nisu nađene prijave rođenja i potvrde o smrti dece, a u protokolu leša nije upisan datum, već samo godina, a u protokolu umrlih nema potpisa i faksimila lekara, već samo ime pomoćnika. Leševi umrlih beba su spaljeni, ali se iz nalaza inspektora ne vidi po kom osnovu se obavlja spaljivanje humanog otpada.
Zdravstveni inspektor nije dobio na uvid Odluku kojom se reguliše postupak spaljivanja posmrtnih ostataka novorođenčadi posle sprovedene obdukcije. U knjizi evidencije potvrda o smrti u Kliničko-bolničkom centru nisu upisane potvrde o smrti za blizance porodice Radmile Ilić. Pisarnici Kliničkog centra nije predata na potpis prijava rođenja dece i potvrde o smrti, tako da nisu prosleđene Matičnoj službi grada, navodi se, pored ostalog, u odgovoru zdravstvenog inspektora koji je obavio inspekcijski nadzor.
- Naša Crkva ne dozvoljava kremiranje umrlih, kako odraslih tako i dece - napisao je u svom odgovoru Radmili Ilić, episkop šumadijski gospodin Jovan. - Iskreno se nadamo da će nadležni naći pravnu regulativu kojom će zabraniti kremiranje dece bez saglasnosti njihovih roditelja.

ISTINA
RADMILA i Njegoš Ilić su prvi roditelji u Srbiji koji su uspeli i da sudski dokažu da se sa njihovim bebama nije postupalo po zakonu. Sličnu sudbinu ima još preko 3.000 bračnih parova u Srbiji, koji još nikako ne mogu da utvrde pravu istinu o svojoj deci koja su rođena da bi - nestala.
Velika enigma kako su zvanično mrtve bebe nestajale na putu od porodilišta do grobalja, još uvek nije razjašnjena. Ovakva "pojava" je pored Beograda, otkrivena i u drugim gradovima u Srbiji. Do skandalozne dokumentacije o nestalim bebama najpre je došla beogradska grupa sumnjičavih roditelja. Da bi potkrepili svoje tvrdnje o nestaloj deci i dokazali da su u pravu, istragu su okrenuli suprotnim pravcem.
Kako Zakon o grobljima i sahranjivanju propisuje da se preminula novorođenčad sahranjuje isključivo na gradskim grobljima, koji pripadaju JKP "Pogrebne usluge" iz Beograda, prvo su se njima obratili. Pojedinačno su zatražili odgovor da li su njihove navodno preminule bebe sahranjene? Usledili su takođe frapantni odgovori. Svi redom su dobili zvanično zavedena obaveštenja da "nema podataka" da su njihove bebe sahranjene! A samo do kraja prošle godine, 2.000 sumnjičavih roditelja je podnelo identične zahteve beogradskim "Pogrebnim uslugama" i gotovo svima je potvrđeno da su njihove bebe - bez belega na groblju.