TIK do starog rimskog vodovoda odakle su stari Rimljani od 4. veka snabdevali pitkom vodom drevni Naisus, meštani sela Kamenica pored Niša uspeli su da premoste kameničku reku i namerni su da rekonstruišu i stare vodenice iz turskog doba.

 

CEVI
SELOMIR Marković, čuvar na Čegru, kaže nam da su Rimljani pored vodopada ostavili cevi od 385 milimetara, pravljene od keramike uz pomoć kojih su kontrolisali vodu da se ne “otruje” pre proticanja do Niša.

Do mosta voda ide od vodopada, koji je star ravno 19 vekova!Takva prirodna starina mora da se iskoristi, kažu Kameničani. Blizu 500 žitelja složno ovih dana delje drvo, dovlači mehanizaciju i na smenu gradi most i prilaz do obližnjeg manastira svetog Đorđa. Srbi, ipak, mogu da se slože, pričaju kroz šalu stariji meštani, ističući ponosno da su i spaljenu crkvu uspeli da obnove.


- Trebalo nam je mesec dana da izgradimo most - priča za “Novosti” Branislav Mišić, većnik iz Kamenice. - Kamenička reka “najživlja” je drugog dana Uskrsa, kada se svetinja skupi da po običaju preko vode pređe. To se jedva izvodilo, posebno kada je led. Most smo zajedno sa opštinom podigli. Za vodenice nam treba i podrška Zavoda za spomenike. Crkveni odbor se organizovao, uspeo da sakupi novac, priložila je i opština Pantelej. Sve zajedno oko 100.000 dinara, jer su ljudi radili volonterski. Njihovo je, pa ne žale truda.


Velimir Aranđelović, predsednik Crkvenog odbora, kaže nam da su ljudi neumorno iz njiva produžavali do reke, kako bi je što pre savladali. Živa zelena priroda taknuta je tek toliko da bi se bolje upoznala. Sledeći korak je da se renoviraju vodenice od pre dva veka. Rimljani su u blizini sređivali vodovod, pa reka teče kao u stara vremena.

 

HEROJI
KAMENICA je ponosna i na heroje iz Drugog svetskog rata. Dušan Tasković Srećko, po kome je nazvano obližnje Srećkovo vrelo, pa Radmila Kovačević, Hristina Markiši.

- Naše žene su veš prale na obližnjem podduvaru - priča za “Novosti” Dragutin Đorćević, koji pripada jednoj od četiri najstarije familije u Kamenici. - Imamo retke zgrade u orijentalnom stilu, koje su danas zapuštene, a mogle bi da budu atrakcija. Nisu daleko ni od Čegra ni od Crjanske pećine, pa bi to mogla da bude dobra maršruta.


Voda teče oko manastira svetog Đorđa, koji je sagrađen u 15.veku. Oznake na ciglicama rimskog porekla svedoče o značaju koje je vodopad pored manastira imao za Rimljane.


- Sudbina ovog vodopada pratila je sudbinu obližnje crkve - priča za “Novosti” Selomir Marković, čuvar spomenika na Čegru. -Tu su kaluđeri uzimali vodu i u srednjem veku, a u crkvici je posle Resave bila najpoznatija prepisivačka škola. Kada su Turci zapalili crkvu, kaluđeri su prebegli u manastir Šišatovac i poneli knjige i sećanje.


Manastir svetog Đorđa 1564. imao je samo dva kaluđera, a poslednji pomen za vreme vladavine sultana Murata Drugog (1574-1595) spominje samo jednog. Izvori kazuju da su Turci posle ugušenja Niške bune 1841. godine i u Kamenici spalili crkvu, pa je najverovatnije tada porušen manastir svetog Đorđa. Kameničani su obnovili crkvu od 1988. do 1998. godine.