Srpska trobojka pored šahovnice

 PONAJMANJE se od Borova Sela, nadomak Vukovara, očekivalo da u posleratnom periodu postane najrazvijenija od svih 30 srpskih opština u istočnoj Slavoniji i Baranji.
A, upravo se to dogodilo - mesna zajednica u kojoj je 2. maja 1991. godine započeo rat, brže od svih ostalih srpskih sredina u severnoj Hrvatskoj prilagodila se mirnodopskim uslovima i izrasla u - najrazvijeniju opštinu.
- Godinama smo nosili pečat ratne prošlosti i zaista je bilo teško sačuvati identitet a, istovremeno, uveriti hrvatsku državu da mi ne želimo da budemo geto, već otvorena sredina - kaže Rado Bosić, načelnik opštine Borovo, jedine u kojoj se, pored šahovnice vijori i srpska zastava, a uz latinične žive i ćirilični natpisi.
Uoči ratnih sukoba 90-ih Borovo Selo imalo je 6.400 žitelja, od kojih su 99 odsto Srbi.
U posleratnom periodu, uoči povratka hrvatskih vlasti, odavde se samoinicijativno iselilo 400 srpskih porodica. Većinom onih čiji su očevi učestvovali u krvavim okršajima.
Zato opština Borovo danas ima za 1.000 žitelja manje nego istoimena mesna zajednica. Njihove kuće kupili su raseljeni sunarodnici iz drugih delova Hrvatske - sa Banije, Korduna, iz Like...
Od 1997. kada se po Erdutskom sporazumu vratila hrvatska vlast, strah je bio obostran. Pribojavali su se Borovčani odmazde, a ni Hrvatima nije bilo svejedno, znajući da sa meštanima nema šale.
- Našu decu u škole, i zaposlene u okolnim mestima, prvih godina razvozile su mirovne snage. U večernjim satima, Hrvati nisu zalazili ovamo, a mi nismo smeli glavu da pomolimo iz Borova. Onda smo obostrano shvatili da moramo dati šansu životu, a on i posle najkrvavije prošlosti ide dalje - kaže Bosić, kome je ovo već treći mandat načelnika Borova, čiji se meštani mahom bave stočarstvom.
Bosić ponosno pokazuje novoizgrađeni parohijski dom, novu zgradu Radio Borova, šetalište kraj fudbalskog stadiona koga u šali Borovčani zovu „knez Mihailovom ulicom“...
Mladi ljudi nisu prepušteni dosadi i kafanama. Okupljeni su u 13 kulturno-sportskih udruženja, pa se ovde od aprila do oktobra svakog vikenda nešto dešava.
- Znaš li ti ko je ono u ratu pevao „Kad zagrmi iz Borova Sela“? - pita svoju drugaricu Senku Romić istinski zamišljen Miroslav Radivojević (22), predsednik Udruženja mladih u Borovu.
- Au, nisam tu pesmu odavno čula, a i ne znam. Pitaj me koji je novi hit „Kolonije“. To sigurno znam - kaže Senka (22), apsolvent ekonomije u Vukovaru, koja svoju budućnost ne vidi ni u Zagrebu ni u Beogradu već u svom rodnom Borovu.

DOŠLI PRE ČARNOJEVIĆA
NAGLAŠAVAJUĆI svoje duboke korene, Borovčani najčešće kažu: „Kada je Čarnojević prolazio istočnom Slavonijom, mi smo već bili ovde“.
I zaista, knjige kažu da su se 1540. godine ovde naselili Srbi gornjeg Podrinja i Polimlja, a prvi zapisi sežu u 1231. godinu kada se prvi put pominje mesto.
U prvoj polovini 20. veka Borovo su naselile brojne srpske porodice iz okoline planine Ozren u BiH.