PLAVI jastuk na kome leže dve Legije časti, albanske spomenice, rumunske krune, ordeni svetog Save, od ponedeljka je deo postavke Muzeja vazduhoplovstva u Beogradu. Trideset najviših domaćih i stranih odlikovanja koja su nekada krasila prsa Save Mikića, jednog od najvećih srpskih pilota, njegove kćerke odlučile su da poklone muzeju.
Od pogleda na kolekciju medalja i ordenja zastaje dah. Jedni do drugih leže dve Legije časti, spomenice balkanskih ratova, grčke spomenica, dva ordena svetog Save... I cela četa da ih je zaslužila, bio bi uspeh. A zaslužio ih je pionir domaćeg vazduhoplovstva Sava Mikić. Čovek koji je život počeo kao čobanče sa Sinjajevine, a završio ga kao počasni građanin Pariza.
Bio je pilot na Solunskom frontu, istaknuti političar imeđu dva rata i autor jednog od najznačajnijih udžbenika o istoriji vazduhoplovstva. Ima nečeg simboličnog u tome što je Sava došao u Beograd na školovanje u avgustu 1910. - godine koja se smatra početkom istorije avijacije u Srbiji.
- Ne postoji nijedno delo o domaćem vazduhoplovstvu koje ne polazi od Save Mikića i njegove knjige “Istorija jugoslovenske avijacije” - uzbuđeno je objasnio Slavko Biga, direktor muzeja. - Bez njega postojao bi ogroman vakuum u našem poznavanju pionirskog perioda letenja u Srbiji. On je i sam bio jedan od pionira.
Mnogobrojna priznanja koja je leteći za otadžbinu stekao godinama su marljivo čuvale njegove kćerke Anđelija Mikić i Ivanka Mikić-Dalmag.
- Nikada neću zaboraviti uručenje drugog ordena Legije časti mom ocu, kojem sam prisustvovala u Parizu - priča nam Ivanka. - O njegovim ratnim podvizima drugi znaju više od mene. Ja pamtim odlaske sa njim na Košutnjak po badnjak.
Po povratku sa Solunskog fronta Mikić je nastavio da se bori za svoj narod, ali i razvoj vazduhoplovstva. Bio je poslanik i mnogo uradio na priznavanju zasluga učesnicima ratova od 1912. do 1918. godine. Zajedno sa saborcima iz Prvog svetskog rata i svojim velikim prijateljem Arčibaldom Rajsom osnovao je Aero-klub Kraljevine Jugoslavije i bio njegov prvi sekretar.
- Čika Sava je voleo da priča o svojim doživljajima iz rata i mnogi su dolazili kod njega da bi slušali te priče - seća se njegov bratanac i imenjak Savo Mikić. - Pričao je o borbama sa Bugarima i padu aviona kada je polomio vilicu i zube. Mislim da je šteta što Beograd nema ulicu koja nosi njegovo ime.

SRCE ARČIBALDA RAJSA
VELIKI prijatelj Save Mikića bio je čuveni Arčibald Rajs. Posle Rajsove smrti, upravo je Sava ispunio njegovu veliku želju i njegovo srce u urni izneo na Kajmakčalan, gde je položeno da počiva u Kosturnici poginulih solunskih ratnika.
- Čika Sava je bio sekretar u Ministarstvu unutrašnjih poslova kod Rajsa - priča njegov bratanac Savo. - Dve godine su stanovali zajedno na Topčiderskom brdu i bili su veoma dobri prijatelji.