KRALJ Petar Drugi nikada nije abdicirao, jer o tome ne postoji nijedan zvaničan dokument. Informacije o tome predstavljale su propagandu komunističkog režima Josipa Broza Tita.

Ovo su u četvrtak iznela trojica istoričara, pozivajući se i predstavljajući dva dokumenta koji, po njima, dokazuju iznetu tvrdnju. Dokumenti potiču iz zaostavštine advokata Ranka Brašića i odnose se na 1945. i 1946. godinu - rečeno je na konferenciji za novinare koju je organizovala Kancelarija princa Aleksandra Karađorđevića.

- Sudbina poslednjeg jugoslovenskog kralja i monarhije, koja još nije razrešena, teško je pitanje za republiku u kojoj živimo. Jedna od teza o monarhiji kaže da je kralj Petar Drugi svrgnut, druga da je abdicirao, a da se monarhija sama ugasila. To nisu naučne teze i nauka nema saznanja da je kralj abdicirao, a da se monarhija sama ugasila. To potvrđuju i dokumenta advokata Ranka Brašića iz Amerike, savetnika kralja Petra, koja su pronađena u njegovoj zaostavštini - rekao je istoričar Čedomir Antić.

TITO IZBEGAO SUSRET SA PETROM - ČERČIL je još početkom rata pokušavao da spoji Tita i kralja Petra. Odveo je Tita na Vis, gde je Čerčil brodom trebalo da doveze kralja Petra Drugog, kako bi se „slučajno“ sreli i razgovarali. Broz je, međutim, iskoristio prelet ruskih aviona, i sa njima odleteo u Moskvu - svedoči istoričar dr Ljubodrag Dimić.

Dokumenti predstavljeni na konferenciji za novinare sadrže pismo dr Vladimira Ribara, iz Jugoslovenske kraljevske ambasade u Londonu, naslovljeno Nj.V.K. Petru Drugom, sa datumom 27. april 1945, Izveštaj Kraljevskog namesništva kralju Petru Drugom, sa datumom 9. jun 1945. godine, i pismo britanskog kralja Džordža VI upućeno „Dragom bratu i rođaku, Vašem Veličanstvu Kralju Petru Drgom“, datirano 21. februar 1946. godine.

Objašnjavajući istorijski kontekst značaja ovih dokumenata istoričar dr Ljubodrag Dimić je rekao da je premijer Vinston Čerčil, da bi zaštitio britanske interese na Balkanu, podržao Josipa Broza, a od kralja Petra tražio da se odrekne Draže Mihailovića, prikloni Titu ili da abdicira.

- Pritisak na kralja sa svih strana, iz Londona, iz Vašingtona, iz Beograda tokom 1944. i 1945. godine, bio je brutalan. Iz pisama se vidi da su se kralju Petru Drugom kao monarhu obraćali i britanski premijer, i članovi Jugoslovenske kraljevske vlade u Londonu, kao i predstavnici Titove vlasti iz Beograda. Ova dokumenta govore da je kralj Petar Drugi bio vladar do komunističkih i nelegalnih izbora u jesen 1945. godine - kaže dr Ljubodrag Dimić.

Kralj je primoran, kazuju istoričari, da vlast preda Namesništvu, koje je raspustio 1945. godine, o čemu postoji trag u Titovom pismu, ali zvanični dokument o raspuštanju istoričari nisu našli. Zato se ovaj potez često tumači kao abdikacija. Godine 1945. preneo je ovlašćanja na Namesništvo, i ocenio da „Namesništvo ne znači abdikaciju“.

- Nema ni dokumenta o tome da je kralj Petar Drugi potpisao abdikaciju. Britanci su od kralja prećutno tražili da abdicira, ali Petar Drugi takav akt nije potpisao. Međutim, kako tog dokumenta nema u istorijskim arhivima, ima tumačenja da je kralj abdicirao. Na to postoji kraljev odgovor u jednom pismu: „Neću u interesu naroda adbicirati dok sam ustavni kralj“ - naveo je Pavlović.

Da je Titova država Karađorđevića tretirala kao monarha, govori i činjenica da je poslala svoju delegaciju na rođenje prestolonaslednika Aleksandra, 1945. godine u London. Čak je i Udba, koja je posle 1945. godine špijunirala Petra Drugog Karađorđevića o njemu u svojim izveštajima, pisala kao o kralju, naglasili su istoričari.

- Status porodice Karađorđević i poslednjeg jugoslovenskog kralja nije rešen, jer je monarhija nasilno ukinuta. Rešenje ovog pitanja je bitno za našu istoriju, ali i za sudbinu porodice Karađorđević. Da bi prestolonaslednik Aleksandar Drugi Karađorđević postao kralj, neophodno je da za to bude većina stanovnika Srbije - objasnio je dr Ljubodrag Dimić.