ISTORIJA je tako isfabulirala moj život, da je i Bosanski rat učinila značajnim poglavljem moje sudbine. To dokazuje i knjiga "Bosanski rat", o kojoj govorimo, knjiga koju smo moja kćerka Ana i ja sačinili od fragmenata tekstova iz raznih knjiga, beležaka i dokumenata iz moje arhive.

U knjizi se govori o najsvirepijem međunacionalnom, verskom i građanskom ratu na našim prostorima. Uhvaćen zupčanicima "Velikog mehanizma istorije", narod kome pripadam i meni, piscu, dodelio je ulogu političara i državnika, koja nije bila moja ambicija, ali je bila izvršenje patriotske dužnosti koju je istoričar i državnik Stojan Novaković sažeo u načelo: "Otadžbini se služi bezuslovno".

Tako sam i ja postupio u proleće 1992. godine prihvatajući dužnost predsednika Savezne Republike Jugoslavije. "Veliki mehanizam istorije" ima svoj smer kojim upravljaju velike sile, često iracionalno, ali uvek sebično, pa političari malih naroda čine ono što moraju, a ako su mudri i hrabri, i ono što je njihovom narodu najkorisnije.

Tekst u knjizi "Bosanski rat" sadrži značajne dokumente o ratu koji je bio vrhunac jugoslovenske tragedije.

PROMOCIJA
PROMOCIJA knjige „Bosanski rat“ održana je u utorak uveče u Velikoj sali Doma omladine u Beogradu. Pred brojnim posetiocima o značaju i o dometima ovog dela govorili su prof. dr Darko Tanasković, Vladimir Kecmanović, Marko Krstić, Dragoslav Bokan i autor.


U knjizi se govori o ciljevima zaraćenih strana; ulozi međunarodnih činilaca; junačkoj borbi Srba za stvaranje i održanje Republike Srpske; hrabrosti i sposobnosti političkog i vojnog vođstva da odbrani slobodu i nacionalna prava Srba, ali i o njihovom neostvarivom maksimalizmu; materijalnoj i političkoj podršci Srbije Republici Srpskoj; zabludama, greškama i ratnim zločinima sve tri ratujuće strane. "Bosanski rat" prikazuje i ulogu pisca kao političara i državnika, njegove dileme, teška iskušenja i iluzije.

Od mog izbora za predsednika Savezne Republike Jugoslavije do pučističkog skeča kojim sam smenjen sa te dužnosti, trajao je nepomirljiv sukob o koncepciji nacionalne i državne politike između mene i Slobodana Miloševića, savezne vlade i republičkih vlada.

U državnoj politici ja sam se zalagao za politiku istorijskog kompromisa i evolutivno, mirno rešenje srpskog pitanja; za konfederaciju tri nacionalne zajednice u Bosni i Hercegovini; za autonomiju visokog stepena za Srbe u Hrvatskoj; za demokratski kompromis vlasti i opozicije, za stvaranje koncentracione vlade. Pisac se trudio da zapisuje i govori istinu, potpuno svestan da njegova istina nije jedina i cela istina o toj nesagledanoj tragediji naroda Bosne i Hercegovine.

Pisac veruje da knjizi "Bosanski rat" treba da doda još nekoliko rečenica.

Rat u Bosni nije kalendarski događaj. To je trajno čvorište nekoliko nacionalnih i verskih ideologija. To je istorijsko i antropološko stanje koje je dalo povoda velikim piscima Andriću i Selimoviću da Bosnu nazovu zemljom mržnje i teskobe.

U Bosni vekovima traje ljudsko krvarenje, koje je, po mom saznanju, najduže ratovanje u novijoj istoriji Evrope, započeto turskim osvajanjem Bosne krajem 16. veka. A poslednji rat u Bosni, koji je trajao od 1992. do 1995. godine, nastavlja se u miru bošnjačkom ratnom propagandom za ratne ciljeve pokretača - stvaranje prve islamske države u Evropi i uništenje Republike Srpske. Propagandni rat u miru mediji razastiru čitavom planetom, satanizujući Srbe kao agresore koji su izvršili teške ratne zločine i genocid.

Taj antisrpski, u suštini antievropski rat, trajaće dok međunarodni činioci ne shvate njegove prave motive i antievropske ciljeve. Rat verskih fanatika - svetih ratnika, protiv nevernika traje dok se oni ne unište, a u bošnjačkom slučaju dok se ne ostvare ciljevi "Islamske deklaracije" Alije Izetbegovića: pretvaranje jedinstvene Bosne i Hercegovine u islamsku državu. Sadašnje bošnjačko zalaganje za svoje ratne ciljeve i reviziju Dejtonskog sporazuma preti događajima čije posledice nije teško predvideti.

Sa participacijom Turske u bošnjačkoj politici i politici muslimana u Srbiji, imam utisak da stupamo u proces revizibilnog obnavljanja Istočnog pitanja i paradoksalnu inverziju istorije.

Za bošnjačke fundamentaliste i njihove strane štićenike, u Bosni danas postoje samo žrtve i ubice. Žrtve su, naravno, muslimani, a ubice su, razume se, Srbi. U tom fundamentalističkom manihejstvu pomirenja nema, jer se uloga žrtve nagrađuje i uvažava u američkom i evropskim parlamentima i obožuje u islamskim džamijama. Za bosanske ratne zločine velike sile nemaju istu vagu, a to ovekovečuje nepravde, najtrajnija zla mira.

Pred svojim čitaocima i sabesednicima, ja se pitam: šta da čine Srbi, kako bi obezbedili spokojniju budućnost? To je epohalan izazov današnjeg naraštaja.

Političari i novinari danas mnogo govore o pomirenju; ako nisu naivni, bliski su licemerima. Istorijska iskustva su nedvosmislena: verski rat se lako započinje, a teško okončava, ako se i okončava. Takvu ljudsku dubinu ima Bosanski rat. Zlo i bol se najduže pamte, jer su u ontološkom sloju ljudskog bića. Srbi, Muslimani i Hrvati žive zajedno i u neposrednom susedstvu. Takvom životu najneophodniji su mir i međusobno poverenje. Retorička izvinjenja za počinjena ubistva, za ugašena ognjišta, za neprolazni bol majki, za ženino i sestrino osramoćenje, ne znače mnogo, ako su samo reči.

Pomirenje zaraćenih strana u bosanskom i hrvatsko-srpskom ratu ne može nastati ako se kod zaraćenih naroda smišljeno ne razvija istorijski razum koji ih uvodi u saznanja o međuzavisnosti ljudi i naroda, uslovu opstanka i napretka. A istorijski razum nastaje na istinama rata, životnim interesima ljudi i "zrenjem u vremenu", u šta je verovao Eshil, pisac antičkih tragedija, a u šta danas veruju svi balkanski starci.

Istine o činiocima razbijanja Jugoslavije, uzrocima i pokretačima rata i njihovim ciljevima, sa personalizacijom ratnih zločina, to su mirotvoračke i životonosne istine u ovom vremenu. To je jedina medicina koja može da leči od šovinizma razboljena društva.

Knjiga o Bosanskom ratu sačinjena je s namerom da posluži stvaranju istorijskog razuma, kojim mi Srbi jedino možemo da delamo humanistički i demokratski u normalizaciji života pometenih ljudi i naroda na centralnom Balkanu. To je, po mom uverenju, moralna i patriotska dužnost svih Srba, ma gde oni danas da žive i ma kakva ideološka uverenja imali.

Knjiga o Bosanskom ratu je moja odbrana slobode i istine, ljudskih i nacionalnih prava koja se sadrže u Republici Srpskoj, toj preskupoj, ali jedinoj političkoj i ratnoj pobedi srpskog naroda u drugoj polovini dvadesetog veka.