OVE sezone, ni u Srbiji, ni u zemljama EU, još nije registrovan nijedan slučaj groznice Zapadnog Nila. Komarci zaraženi ovim virusom otkriveni su na više lokacija u Srbiji, pa iako je osetljivost na infekciju opšta, stariji od 50 godina, upozoravaju stručnjaci, ipak imaju veći rizik za nastanak neuroinvazivnog oblika bolesti.

Institut za javno zdravlje "Dr Milan Jovanović Batut" sprovodi nadzor, i prema zvaničnim podacima ovog instituta, na teritoriji Srbije do 12. jula nisu registrovani slučajevi obolevanja od groznice Zapadnog Nila. Takođe, prema poslednjim podacima Evropskog centra za prevenciju i kontrolu bolesti (ECDC), zaključno sa 11. julom, u zemljama Evropske unije, u ljudskoj populaciji nisu prijavljeni slučajevi obolevanja od groznice Zapadnog Nila.

PROČITAJTE JOŠ - Evo u kojih osam gradova u Srbiji ima komaraca zaraženih virusom Zapadnog Nila!

Infekcija virusom Zapadnog Nila je zvanično prvi put registrovana među ljudima na teritoriji naše zemlje krajem jula meseca 2012. godine, od kada se i sprovodi intenzivan sezonski nadzor zbog groznice Zapadnog Nila. Osnovni cilj sprovođenja nadzora je rano otkrivanje slučajeva obolevanja i njihova geografska distribucija, otkrivanje faktora rizika za zarazu i određivanje populacije pod visokim rizikom.

PROČITAJTE JOŠ - TRIKOVI PROTIV KOMARACA: Soc od kafe tera krvopije (VIDEO)

- Sezonski nadzor u humanoj populaciji počeo je 1. juna i trajaće do prve polovine novembra - kažu u "Batutu".

U cilju smanjenja rizika od zaraze virusom Zapadnog Nila, Institut za javno zdravlje Srbije "Dr Milan Jovanović Batut" podseća na primenu mera lične zaštite od uboda komaraca. To podrazumeva upotrebu repelenata na otkrivenim delovima tela prilikom boravka na otvorenom. Zatim, nošenje odeće dugih rukava i nogavica, svetle boje. Preporučljivo je da odeća bude komotna, jer komarci mogu da ubadaju kroz pripijenu odeću. Preporučuje se i izbegavanje boravka na otvorenom u periodu najintenzivnije aktivnosti komaraca - u sumrak i u zoru, upotreba zaštitne mreže protiv komaraca na prozorima, vratima i oko kreveta. Po mogućstvu boravak u klimatizovanim prostorima, jer je broj insekata u takvim uslovima smanjen, i izbegavanje područja sa velikim brojem insekata, kao što su šume i močvare.

Savet stručnjaka je da najmanje jednom nedeljno treba isprazniti vodu iz saksija za cveće i iz posuda koje mogu da prikupljaju vodu. U slučaju putovanja u inostranstvo, pogotovo ako se radi o tropskom području, obavezno bi se trebalo pridržavati svih navedenih mera prevencije.

Groznica Zapadnog Nila je infektivno oboljenje iz grupe zoonoza, virusne etiologije, koje se na ljude i životinje prenosi ubodom zaraženog komarca. Virus Zapadnog Nila prvi put je izolovan i identifikovan 1937. godine u slivu Zapadnog Nila, u oblasti Ugande. Cirkulacija virusa Zapadnog Nila je prisutna na Evropskom kontinentu od šezdesetih godina prošlog veka, ali se povećanje broja obolelih ljudi beleži u poslednje dve decenije i ima tendenciju porasta. Faktori koji su doprineli ovakvoj situaciji su klimatske promene, intenzivan međunarodni saobraćaj, širenje uzročnika i vektora na nova geografska područja, izlaganje ljudi divljim životinjama i insektima, promene u mikroorganizmima (rezistencija na antimikrobne lekove, porast virulencije).

Do sada je virus Zapadnog Nila izolovan kod 43 vrste komaraca. Inficirani komarci doživotno prenose uzročnika.Prenošenje infekcije na ljude i druge životinje najčešće se dovija ubodom zaraženog komarca. Komarci se zaraze prilikom sisanja krvi zaraženih ptica. U retkim slučajevima infekcija može da se prenese putem transfuzije zaražene krvi, transplantacijom tkiva i organa i vertikalno sa majke na dete (transplacentarno i tokom dojenja). Virus Zapadnog Nila se ne prenosi među ljudima putem kontakta.

Simptomi bolesti nastaju tri do 14 dana nakon uboda zaraženog komarca. Kod oko 80 odsto zaraženih osoba infekcija protiče asimptomatski. Oko 20 odsto inficiranih osoba ima blagu kliničku sliku u vidu groznice, glavobolje, mučnine, povraćanja, ređe se javlja otok limfnih žlezda ili pojava ospe na koži grudi, leđa ili stomaka. Pomenuti simptomi prolaze u toku nekoliko dana, a u retkim slučajevima traju i više nedelja.

Kod jednog obolelog na 150 inficiranih dolazi do razvoja teške kliničke slike sa znacima upale mozga (encefalitis) ili upale moždanica i kičmene moždine (meningitis), odnosno neuroinvazivnog oblika bolesti. Tada u kliničkoj slici, pored groznice i glavobolje, dolazi do pojave ukočenosti vrata, stupora, dezorijentacije, kome, tremora, konvulzija, mišićne slabosti i paralize. Ovi simptomi mogu da traju nekoliko nedelja, sa mogućim trajnim neurološkim oštećenjima.


NEMA SPECIFIČNE TERAPIJE

DIJAGNOZA oboljenja labaratorijski se potvrđuje na osnovu prisustva IgM antitela na virus Zapadnog Nila u serumu i cerebrospinalnoj tečnosti. Specifične terapije protiv groznice Zapadnog Nila nema. Bolest se obično završava potpunim oporavkom nakon nekoliko nedelja ili meseci. U slučaju teže kliničke slike, oboleli se hospitalizuje, ali moguć je i fatalan ishod.