STALNA postavka Narodnog muzeja u Beogradu obogaćena je sa 96 grafika nizozemskih umetnika, po izboru kustoskinje Dragane Kovačić, koje su od u utorka izložene na prvom spratu. Bakroreze i bakropise, nastale u periodu od početka 16. do prvih decenija 18. veka, potpisuju Rembrant, Lukas van Lejden, Hendrik Holcijus, Žak de Hejn Drugi...

- Najstarija izložena grafika potiče iz 1518. Lukasa van Lejdena. Posebno se izdvajaju vrlo precizni detalji Holcijusovog "Tantala", deset Rembrantovih malih grafičkih portreta, kao i pejzaži Sent Andreje i Temišvara koji su naknadno kolorisani i spadaju među veoma retke i cenjene primerke - objašnjava Kovačićeva.

Antverpenski izdavači objedinili su rad crtača, gravera i štampara, te ponudili publici širinu enciklopedijskog znanja. Tako su grafička izdanja obuhvatala mitološke i alegorijske scene, pejzaže i prikaze arhitekture, sa pratećim tekstom na latinskom jeziku. Inovacija je nastala uvođenjem serijskih slika sa topografskim scenama, biblijskim motivima i prikazima istorijskih događaja.

Pročitajte još - NARODNI MUZEJ: Bolje je od Luvra, jer je naše

- U serijama, nazvanim "Lov na životinje, ptice, ribe", "Rimski heroji" ili "Četiri pada", sažima se sveukupno znanje od antičkih priča do novootkrivenih podneblja uz maštovit prikaz egzotičnih životinja - kaže Kovačićeva.

Sedamnaesti vek bio je obeležen usponom bakropisa, koji je omogućio slobodu autorskog izražavanja. Od treće decenije ovog veka Rembrant samu grafičku ploču često koristi kao osnovu za crtanje u prirodi, te je stalnim doradama menjao otiske sa različitih stanja ploče. Nekoliko vekova kasnije upravo Rembrantove grafike postaće oslonac oživljavanja autonomnog grafičkog izraza.

ZBIRKA

KABINET grafike Narodnog muzeja čuva oko 200 radova, a kolekcija holandskih dela uglavnom je nabavljena otkupom posle 1945. godine. Najveća je bila zbirka Jelene Stefanović Sakelarides, zatim Zvonka Svitličića, Henriha Lederera i drugih.