Premijerno: Žene u vihoru rata

SAMOĆA je istovremeno i izbor i usud, jedno od osnovnih ljudskih stanja i osećanja. Samoća može obuzeti čoveka i u ratnom okruženju, bez obzira na to što se rat pojavljuje kao kolektivni sudar armada i nacija, mešavina razaranja i bučnog uništavanja, eksplozije na frontu i patnje u pozadini - ovako dramaturg Miloš Latinović uvodi gledaoce u predstavu “Tri lica samoće”, koja je će premijerno biti izvedena 15. marta u Bitef teatru.

Ovo ostvarenje rađeno je u koprodukciji sa Srpskim narodnim pozorištem, a komad Željka Jovanovića postavlja na scenu reditelj Filip Markovinović. Autori ističu da ono što život tri žene okružene ratom čini još težim i usamljenijim je činjenica da ih je sukob zatekao daleko od fronta, ali na “vrućim” pozicijama - u sredinama koje se bore protiv njihove domovine.

- Verujem da su priče o herojima Prvog svetskog rata, poznatim vojskovođama i junacima, postale na neki način opšta mesta. Zato sam za temu odabrao ono što se dešava daleko iza fronta - objašnjava Željko Jovanović. - Reč je o tri sasvim različite žene: Srpkinji koja se udaje i pred sam rat seli u Zagreb (tadašnju Austrougarsku), drugu, mladu Ukrajinku ljubav dovodi u Srbiju, a treća, Mađarica, živi u Beogradu. Tako različite povezuje ih osećaj samoće, u ovom slučaju uslovljen životnim okolnostima. Teskoba i usamljenost su ono što odlikuje i doba u kojem sada živimo. Između ostalog, i zato što je naše vreme počelo da sumnja u mnoge do sada očigledne istine. Tako su antifašisti postali izdajnici, borci za slobodu teroristi, a četnici i partizani zamenili mesta...

Reditelj Markovinović podseća da kad se govori o Prvom svetskom ratu, uglavnom se pominju bitke, velika hrabrost srpske vojske, političke okolnosti:

- Negde na margini ostali su svi oni koji su u ratu živeli, neki i preživeli, i koji su, premda nisu vojevali bitke, izneli veliki teret na svojim leđima. Ova predstava donosi pogled na ratna zbivanja iz jednog drugog ugla: ugla žena kojima je rat odneo ljubavi i koje se, na različite načine, nastoje izboriti sa besmislom u kojem su se zatekle - objašnjava reditelj.

U predstavi igraju Mia Simonović, Sanja Mikitišin i Tanja Pjevac. Scenograf je Saša Senković, kostimograf Senka Ranisavljević, dok je muziku uradio Zoran Tairović.