VIŠE od dve godine stan Branka Ćopića, u Ulici kralja Milana 23, zvrji prazan. U njemu je sa suprugom Bogdankom Cicom živeo od 1972. do smrti 1984. godine, pisao poslednje knjige i pesme, pa i „Baštu sljezove boje“. Danas je stan zaključan, pločica sa vrata je skinuta, i, kako je, za „Novosti“, jedan akademik slikovito opisao trenutno stanje - zavese jedu moljci.

Sledeće godine obeležićemo 30 godina od smrti velikog pisca, a sudbina ove važne adrese srpske kulture nikako da se reši na pravi način. Po Ćopićevoj želji, stan od 150 kvadrata je posle njegove smrti i smrti supruge Bogdanke Cice pripao SANU, i o njemu proteklih petnaestak godina brine Zadužbina Branka Ćopića, koja je osnovana pri SANU.

Zadužbina je sasvim renovirala stan. Pre obnove, ustupala ga je gostima Akademije koji bi dolazili u Beograd, ali je to obustavljeno jer je stan bio u lošem stanju. Od kada je sređen, godinama se bezuspešno traži trajno i dostojno rešenje.

Želja članova Zadužbine je da buduća uloga stana prvenstveno ima veze sa Ćopićevim imenom i delom, da se nađe pouzdana kulturna institucija koja bi se smestila u taj prostor i da izdavanje stana, koji je na izuzetnoj lokaciji, ne bude samo finansijski korisno. Jedna od ideja bila je da se Ćopićev stan ustupi predstavništvu srpskog kulturnog društva „Prosvjeta“. Ali zbog Ćopićevog porekla i čuvanja jakih međusobnih kulturnih veza, Zadužbina je pre dve godine rešila da Vladi Republike Srpske, odnosno njenom Ministarstvu prosvete i kulture, ponudi ovaj stan na korišćenje. Iako su obe strane bile izuzetno zagrejane za ideju da RS u njega smesti neko svoje kulturno predstavništvo, od toga nije ispalo ništa.

SPOMEN-PLOČA U AKCIJI „Vratimo dug piscima“, koju su vodili Ministarstvo kulture i „Večernje novosti“, 10. januara 2011, postavljena je spomen-ploča Branku Ćopiću u ulazu beogradske zgrade u kojoj je živeo.

SANU je 1995. godine, posle smrti Ćopićeve supruge, a po piščevoj želji, nasledila svu njihovu imovinu, koja se sastojala od ovog stana preko puta „Beograđanke“, svega što je u njemu bilo i nešto novca. Značajna biblioteka od oko 4.000 knjiga, preneta je u zgradu Akademije, u sobu koja je sada legat Branka Ćopića. Uz mnogo knjiga iz oblasti umetnosti, tu se nalaze sva njegova objavljena dela i uglavnom dela domaće književnosti.

Među knjigama koje je Ćopić od srpskih pisaca dobijao sa posvetama, posebno mesto imaju one koje mu je poklanjala prijateljica i komšinica Desanka Maksimović. Iz stana su u sobu legata prenete i slike: nekoliko Ćopićevih portreta, slike Peđe Milosavljevića, Safeta Zeca, Lazara Vujaklije... U Ćopićevom stanu vrlo značajno mesto zauzimala je fotografija njegove majke, kao i stvari koje je dobijao na poklon od ljudi iz naroda - sitnice i rukotvorine. Voljom njegove supruge osnovana je 1989. godine Zadužbina Branka Ćopića, koja savremenim srpskim piscima i pesnicima svake godine dodeljuje veliku nagradu „Branko Ćopić“ za prozu i poeziju.