JEDAN od najupečatljivijih i verovatno najzagonetnijih srpskih pesnika, Momčilo Nastasijević, do kraja svog prekratkog života ostao je samotnjak, za mnoge nedokučiv. Do besmrtnosti i beskraja voleo je Darinku Sretenović, ali se njome nije oženio. Posvetio joj je mnoge pesme, među njima najpoznatiju "Gospi". Već udatoj sa prezimenom Belić, njoj je napisao: "tuđa su deca iz tebe zaplakala..." Srce pesnikovo ustreptaće i za pijanistkinjom Bojananom Jelačom, ali će on do poslednjeg dana ostati najverniji poeziji i samoći.

U ljubavne tajne Momčila Nastasijevića upustila se u drami "Angelska sonata" dramaturg i reditelj Zorica Simović. Premijera zakazana za ponedeljak, u sklopu oktobarskih "Dana Nastasijevića" u Gornjem Milanovcu, odakle potiču Nastasijevići.

Još od rane mladosti, Zorica Simović, koju sa Nastasijevićem veže i isti zavičaj, proučava bogatu baštinu velikog pesnika, traga za novim detaljima iz njegovog i danas pomalo zagonetnog života.

- Komad nosi naziv "Angelska sonata" zato što sam pouzdano otkrila da je Momčilo najviše voleo poslednju Betovenovu klavirsku sonatu - objašnjava Simovićeva za "Novosti". - Izvodeći upravo ovo delo, Momčilovu naklonost stekla je lepa pijanistkinja Bojana Jelača, koja je često dolazila na čuvena okupljanja u beogradskom salonu četvorice rođene braće, umetnika Nastasijevića: Momčila, Svetomira, Slavomira i Živorada, gde se okupljala elita onovremene Srbije.

BIRANjE SAMOĆE - MNOGI naučni i umetnički velikani, poput genija Nikole Tesle, ali i neprevaziđenog pesnika Momčila Nastasijevića, često i upadljivo su odabrali samoću, radi svoje misije u nama još nedokučivim razmerima - podseća Zorica Simović.

Skupljajući faktografske podatke na kojima je zasnovala svoj dramski tekst, autorka je kaže došla i do zanimljivih detalja o stvarnoj Bojani Jelači, ali se ovaj komad, za koji postoje naznake da bi mogao da preraste i u TV seriju, pre svega zasnovan na Momčilovom odnosu sa Darinkom Sretenović.

- Darinka i Bojana su stvarne, ključne osobe u pesnikovom životu, ne računajući tu njegovu familiju - smatra Zorica Simović. - Imala sam čast i privilegiju da se susretnem sa Darinkom. Upoznala nas je njena tetka Marija Drašković, sada penzionisani profesor istorije, a kod Darinke me odveo izdavač Milorad Glire Daničić, oboje su iz Gornjeg Milanovca.

Veći deo radnje ove drame odvija se u jednoj beogradskoj bolnici, poslednjeg dana života Momčila Nastasijevića - 13. februara 1938. godine:

- Kao dramaturg, izabrala sam naročito taj dan, jer se u njemu prepliću sudbine ljubavnog trouga Momčilo - Bojana - Darinka. Kraj njegovog uzglavlja tada nije bila Darinka, iako su se voleli do besmrtnosti i beskraja. Tog mučnog poslednjeg dana, sa Momčilom priča Bojana - otkriva autorka "Angelske sonate". - Nisam ovim komadom želela samo da osvetlim Momčilov nepoznati život, nego da kroz njegov stvarni život i specifičnu duhovnost kojom je zračio i koju mi danas moramo prenositi, dramatski osvetlim i savremenog čoveka. Dramom se, koliko ona to zaslužuje, odužujemo i Nastasijevićima. A, Momčilo, izvrstan poliglota, tačno je govorio da se iz njihovog dobrog poznavanja najbolje može sagledati svoj jezik.


ZAVIčAJNI DUG

PISAC i reditelj "Angelske sonate" priznaje da joj se ostvarila želja da predstava bude proizvod Gornjeg Milanovca:

- Osim Nastasijevića i mene, iz ovog grada su sve troje glumaca: Andrija Daničić, koji tumači ulogu Momčila, Dušica Novaković (Bojana) i Gordana Matijević (medicinska sestra u bolnici u kojoj Momčilo umire) - priča Zorica Simović.