KADA bi vas neko pitao koji je film vašeg života - da li biste mogli da se setite odgovora u sekundi?!

Naši i inostrani umetnici - slikari, muzičari, književnici, glumci, reditelji... upravo su na ovim stranicama, iz nedelje u nedelju, otkrivali koja su ih to filmska ostvarenja ostavljala bez daha i mamila im suze i osmehe, izazivajući čitavu lepezu emocija, koje samo pokretne slike mogu da pokrenu.

Mnogima je bio problem da izdvoje samo jedan naslov, dok je bilo i onih koji su “pucali kao iz topa”... Kroz naslove i priču o tome šta ih je “dodirnulo” u navedenim ostvarenjima, otkrivali su nam i deo sopstvene ličnosti. Tako su nam se kroz priču o filmu “otvorili” slikari Vojo Stanić i Cile Marinković, glumci Svetlana Bojković, Tihomir Stanić, pesnikinje Radmila Lazić i Tanja Kragujević, kompozitori Voki Kostić i Isidora Žabeljan, tri Zorana - Erić, Simjanović, Ćirić, naše filmske uzdanice Radivoje Andrić, Stefan Arsenijević, Nikola Ležaić...

CRTAĆ KAO jedini potpuno usamljen predstavnik svog žanra za sada se u našoj rubrici našao crtać “Snežana i sedam patuljaka”. Za ovaj Diznijev klasik ovenčan jednim velikim i sa sedam malih Oskara “glasao” je dirigent Mladen Jagušt.

Prelistavanjem rubrike “Film mog života” pojavljuju se i neki očekivani, naslovi koji se često ponavljaju, ali i neka gotovo zaboravljena ili nepoznata ostvarenja. Tako je film “Amarkord”, remek-delo Federika Felinija iz 1973. godine, najčešće navođen kao najuticajniji. Nisu zapostavljeni ni drugi majstori italijanskog neorealizma - De Sika, Viskonti, Roselini, pred čijom su magijom poklekli naši brojni sagovornici.

Nečiji život obeležili su “veliki” filmovi i iste takve teme, sa potpisom priznatih reditelja, dok su se drugi opredeljivali (često iznenađujući čitaoce) za niskobudžetna i nezavisna ostvarenja.

U redovima naše rubrike našli su se tako i neki od stubova sedme umetnosti, kao što su “Kum”, “Poslednji tango u Parizu”, “Rubljov”, “Zmijsko jaje”... ali neretko i filmovi sasvim nepoznati široj javnosti. Neki su birali naslove sa samog početka veka filma, a drugi priče novijeg datuma i imena koja i danas haraju Holivudom - Spilberga, Skorsezea, Linča... Dela koja su svojevremeno predstavljala prekretnicu u svetskoj kinematografiji, poput “Ratova zvezda”, umela su da označe i intimnu prekretnicu u životu pojedinih umetnika.

PROFESIJA U RUBRICI “Film mog života” našla su se i ostvarenja koja su nekima od naših sagovornika “pomogla” u odabiru profesije. Zoran Hristić je prve note napisao odgledavši jednu Betovenovu filmsku biografiju, a Tomu Peternika je na fotografisanje podstaklo “Uvećanje” Antonionija.


Dok su se nekada iz nedelje u nedelju nizali isti naslovi, neretko se događalo i da film koji je uticao na nečiji život (do sada) bude jedinstven. Tako je italijanska književnica, novinarka i scenaristkinja Barbara Alberti “u sekundi” izdvojila nemi film “Nepoznato” iz 1929. godine, kao “najlepšu priču o ljubavi”, dok je naš ilustrator Rastko Ćirić naveo opskurni “Kabinet doktora Kaligarija”.

Trileri, krimići, ljubići, čuda 3D tehnologije, umetnički, dramski, ozbiljni i oni drugi, horori, komedije... Svaki od ovih žanrova našao je mesto u nečijem srcu. Ipak, jedini zaključak koji je moguće izvesti ovim “sabiranjem” je da pravila nema. Nekada i “pogrešan” film u pravom trenutku može biti doživljen kao - film života!