U PETAK je u Beogradu, u 83. godini, preminuo književnik i filozof Radomir Konstantinović, najpoznatiji po kapitalnom delu “Filosofija palanke”.

Konstantinović je rođen 27. marta 1928. godine u Subotici, a počeo je karijeru kao pesnik, sa zbirkom stihova “Kuća bez krova” (1951), da bi se posvetio romanu i objavio čitav niz eksperimentalnih projekata i modernih dela: “Daj nam danas” (1954), “Mišolovka” (1956.), “Čisti i prljavi” (1958), “Izlazak” (NIN-ova nagrada 1960. godine) i “Ahasfer ili traktat o pivskoj flaši” (1964).

Od “Pentagrama” (1966) okreće se eseju i već u njemu se naziru ključne deonice kultne “Filosofije palanke” (1969), u kojoj je ovaj pesnik i fiolozof, praveći jedinstven esejistički amalgam, beskompromisno zasekao po baruštini provincijske svesti, uvrežene malograđanštine i krutog tradicionalizma.

Na nizu primera pokazujući kako nam je gotovo sve palanačko, Konstantinović analizira stil kao najviše načelo palanke, ideal čistog siromaštva, sentimentalizam i sarkazam, ateizam, trajni infantilizam, realizam, banalnost, nihilizam tamnog vilajeta, egzistenciju kao besmislen rad, lenjost kao rad zatvorenog sveta palanke, politički vašar, ideal organske kulture, srpski nacizam i druge karakteristike.