GRAĐEVINA koja predstavlja jedno od najpoznatijih obeležja glavnog grada - Brankov most, sačinjena je od dve celine. Beograđani svakodnevno prelaze na jednu savsku obalu - preko jednog mosta, a vraćaju se na drugu stranu, vozeći se preko - drugog.

Brankov most napravljen je na temeljima „Mosta kralja Aleksandra“ koji je postojao na ovom mestu od 1934. do 1941. godine, kada je srušen, na samom početku Drugog svetskog rata.

Od 1956. godine na nosačima ovog mosta podignut je „Most bratstva i jedinstva“, kako mu je bio prvobitni naziv, a svečano otvaranje upriličio je ondašnji komunistički rukovodilac Svetozar Vukmanović Tempo.

Narastanje grada i sve veći broj vozila pokazali su kako su kapaciteti „Mosta bratstva i jedinstva“ nedovoljni da podmire prohteve naprasno nabujalog grada, pa je bilo nužno da se starom mostu doda nova traka, i da mu se tako udvostruči protok.

Segmente izgradnje ovog mosta mnogi Beograđani pamte i kroz kadrove filma „Nacionalna klasa“ sa legendarnim Draganom Nikolićem, koji u ulozi Flojda jurca sa jedne na drugu stranu mosta na kojem građevinari upravo u tom trenutku dodaju novu traku.

Druga polovina građevine nezavisna je od one koja joj je prethodila, i na kraju su tri trake priljubljene uz onu, stariju konstrukciju, tako da je stvoren utisak da postoji jedna celina, a u stvari je čine dve konstrukcije.