PRIGRADSKO beogradsko naselje Batajnica, sa statusom sela, poznato je najviše po vojnom aerodromu, ali i po dugim vožnjama automobila i autobusa kroz šoravu ulicu, kada se putnici sa severa Vojvodine pripremaju da uđu u glavni grad. Uostalom, kako tvrde meštani, Batajnica, koja je nastala pre dva veka, oduvek je bila jedna velika raskrsnica.

- Iz Batajnice drumovi vode u tri pravca, prema Šumadiji, Sremu i Banatu. Do rata je imala samo dvadesetak kuća. Urbanizovana je 1947. kada je za potrebe poljoprivrednog kombinata sagrađeno novo naselje Ekonomija. Tada je napravljen arteski bunar, koji se i danas koristi, jer ovo naselje nema vodovod. Njegove kuće i žitelji su izbrisani iz katastra i zvanično ne postoje danas u 21. veku, kada je Batajnica izrasla u najveće selo na Balkanu - iznosi nam ove neobične činjenice Zoran Zarić, meštanin koji živi u nepostojećem naselju.

Podseća nas na to da je selo pred kraj 20. veka imalo oko 2.800 žitelja i uređen život u dve mesne zajednice Batajnica i Ugrinovci, koje su uspešno održavale vodovod i kanalizaciju, kanale za odvod podzemnih voda, ulice i seoske ustanove. Batajnica je tada imala i veliku seosku zadrugu sa 50 bogatih zadrugara. Poslednjih decenija zbog doseljavanja izbeglica iz Hrvatske, BiH i sa Kosmeta naselje Batajnica je poraslo za čak 22 puta i postalo najveće selo na Balkanu, a možda i u Evropi.

NOVI KNIN - DOSELJENICI su svoje novo utočište nazvali Novi Knin, jer u njemu ima mnogo Krajišnika, Kordunaša, Dalmatinaca i Ličana. Dosta je i Bosanaca, Sremaca, Kosovara, Roma, Makedonaca i poneki Crnogorac. Stranke nisu dozvolile da Batajnica postane novi Knin, jer su se uplašile reakcije iz Hrvatske - objašnjava Zoran Zarić.

- Srpske izbeglice koje su u Hrvatskoj i BiH bile velika sirotinja, same su ovde po principu narodne mobe podigle svoje nove domove i počele da žive boljim životom. Zato što Batajnica ima 48.600 stanovnika i preko 17.000 kuća, život u selu je teskoban, jer se naselje ne razvija prema potrebama stanovnika i guši se u svojoj nemaštini - iskren je Marinko Draško, doseljenik iz Kninske Krajine.

Ovaj bivši pukovnik JNA priča da je Batajnica „ogromno divlje selo, veće od Kaluđerice“, jer je bez građevinske dozvole podignuta seoska crkva i čak 15.000 kuća. U proseku to su domovi sa 160 kvadrata na četiri ara placa, koji danas vrede oko 60.000 evra, ali se ne prodaju, jer je to izbeglicama jedini krov nad glavama. Kuće su zidane sredinom devedesetih po savetu radikalske vlasti „tamo gde god se ukaže prazno zemljište“, pa čak i po njivama, preko vodnih kanala i seoskih puteva, koji više nisu u upotrebi.

- Polovina ovih kuća nije popisana, pa vlasnici ne plaćaju porez. Opština Zemun, kojoj pripadamo, nema para da uredi selo, zato Batajnica nema dom kulture, nema bioskop, nema fudbalski klub. Nema autobusku stanicu, nema bolnicu, ni novo groblje, pa se Batajničani sahranjuju kojekude. Imamo samo dugu prljavu i bučnu glavnu ulicu kao žilu kucavicu. Deca su nam stalno na ulici, ali srećom nisu uličari i kriminalci - teši se Zoran Samardžić, lider Pokreta za razvoj Batajnice.

Batajnica nema nijedan park, nijedan sportski teren, šetalište ili odmaralište. PTT i Uprava policije se nalaze u privatnim i tesnim kućama. Ambulanta je podignuta na septičkoj jami. KUD Batajnica i Teatar amatera rade u jednom skladištu.

OGROMNA ULICA BATAJNICA je duga četiri, a široka 17 kilometara, od naselja Ekonomija na kraju Zemuna do Grmovca na auto-putu prema Zagrebu. Batajnička naselja su i Busije, Ugrinovci, Šangaj, Mrcilište, Belarica, Novo naselje i centar sela. Belarica ima hiljadu kuća i 4.000 stanovnika, kojima iznad glave stoji ogromni nadvožnjak sa hiljadama vozila.

Batajničane najviše muči to što u selu nema posla za hiljade ljudi mlađih generacija. Od 1.600 registrovanih firmi, većina su zapravo privatne pečenjare i restorani, trgovine i skladišta, sale za svadbe i ulični kiosci. Zvanično, zaposleno je samo 20 odsto žitelja i to u firmama svojih rođaka ili zemljaka. Ostali rade na crno. Prosečna primanja i jednih i drugih su oko 20.000 dinara.

Da bi rešili osnovne probleme svoje egzistencije, ali i budućnosti, Batajničani su pokrenuli kod Skupštine grada Beograda inicijativu da selo postane nova velegradska opština.

- Skupština grada Beograda je prošlog proleća u principu podržala naš predlog da se promeni Satut grada i status Batajnice. Zbog izbora i političkih igara stranaka na vlasti konačna odluka da selo Batajnica bude nova opština je zamrznuta do daljeg. Niko u gradu Beogradu sa nama više ne želi da razgovara. U međuvremenu, Batajnica vrlo lako može da preraste u najhaotičnije divlje naselje na Balkanu, jer nezavršena petlja stvara još veću teskobu. Batajnica je ogromnom betonskom petljom odsečena od magistralnih puteva i saterana u geto - upozoravaju naši sagovornici, članovi Udruženja građana Pokret za razvoj Batajnice.

Oni, kao i većina Batajničana, žive u nadi da će tek kompletno završena petlja, sa raskrsnicom za Zagreb i Novi Sad, sa mostom za Borču i Vršac, razviti drumski biznis i pretvoriti ovo selo u grad. A da će kargo-centar, koji će da se gradi za potrebe aerodroma, otvoriti u selu stotinu radnih mesta i pokazati da Batajnica ima razloga da bude beogradska opština.