OBNOVIĆEMO "Crnogorsku pravoslavnu crkvu", uskliknuo je početkom leta u rodnom Nikšiću, na partijskom skupu, predsednik Crne Gore Milo Đukanović. Floskulu, koja ide od uha do uha "partijskih vernika", ponovio je i na kongresu DPS u Podgorici, naravno, uz teze o ugroženosti Crne Gore, "čestitajući" tako većoj polovini Crne Gore 101. godišnjicu Velike skupštine srpskog naroda - Podgoričke skupštine.

Isti Đukanović, pre gotovo tri decenije, kada je zaseo u fotelju rekao je:

- Podgorička skupština je važan datum u našoj istoriji, jer je tada konačno realizovana vekovna želja južnoslovenskih naroda za formiranjem zajedničke države.

Tada nisu bile ni rođene junoše koje su pod njegovim vođstvom "ukinule odluke" Podgoričke skupštine i pod plaštom Zakona o slobodi veroispovesti krenule na SPC i Mitropoliju crnogorsko-primorsku, a ponajviše na hramove koji su njihova prava meta. Hramove koji su i po nekoliko vekova stariji od države Crne Gore.

Uprkos likvidacijama sveštenstva, sa mitropolitom Joanikijem na čelu, rušenja svetinja, pucanja u ikone, hapšenja, progonu koji traje duže od dve decenije, crkva Srba u Crnoj Gori je postala jača! Uprkos tome što su njeni vernici najednom postali okupatori svoje zemlje!


PROČITAJTE JOŠ: Đukanović nastavio da vodi Demokratsku partiju socijalista: Obnovićemo crnogorsku crkvu!

Kada se to uvidelo u "centralnom komitetu", prešlo se na rezervni plan, da svetinje srpske postaju vlasništvo države Crne Gore. I "crkve" bez vernika, koja je nedavno dobila i drugog "mitropolita". Šef partije u crkvu ne ide, a badnjak je nalagao bacajući ga sa ramena. Naravno, badnjak SPC, a ne one u koju je "preleteo" i koja nikada u svojoj, kako tvrde dvorski istoričari, "dugoj istoriji" nije imala patrijarha! Postoji li takva crkva na šaru zemaljskom? Doduše, prvi patrijarh takozvane CPC možda će i da bude izabran. Na sledećem kongresu DPS.