Na 14. sednici CK SK Srbije, održanoj 29. maja 1968. godine. Dobrica Ćosić je, zajedno sa istoričarem Jovanom Marjanovićem, kritički istupio prema nacionalnoj politici SKJ. Po njihovom su mišljenju "nacionalistički etatizam", "birokratski partikularizam" i "birokratski nacionalizam", koji nisu bili svojstveni samo za Srbiju i Srbe već i za druge jugoslovenske narode i nacionalne manjine, ozbiljno razgrađivali temelje jugoslovenske države, uticali na polarizaciju komunista po nacionalnoj pripadnosti, doprinosili međunacionalnim sukobima, sputavali slobodni razvoj jugoslovenske socijalističke svesti i zajedničkog tržišta. Ta sednica je, na svojevrstan način, odredila političku sudbinu Dobrice Ćosića.

Tema Kosovo bila je ona važna prelomnica u životu Dobrice Ćosića oko koje se definitivno rastao sa idealima sopstvene mladosti, sukobio sa Partijom kojoj je pripadao i čijim je ciljevima služio, oslobodio iluzija o poretku čijem je izgrađivanju i sam doprineo. Zbog pokušaja sagledavanja jugoslovenske stvarnosti i kritike vladajuće ideološke koncepcije SKJ na Kosovu i Metohiji Ćosić je počev od poznih šezdesetih prošlog veka decenijama označavan kao "neprijatelj", "nacionalista", "ideolog velikosrpstva" i udaljavan iz društvenog života. Temi Kosovo vraćao se od tog trenutka, često kao pisac, izjašnjavao kao političar i državnik, angažovao kao intelektualac. Kosovo i Metohija su ga je zanimali kao prostor za koji su vezani tradicija, spomenici, predanja, istorija...

Nastojao je da upozna i razume narode, pre svega Srbe i Albance, koji na tom prostoru žive, smatraju ga "svojim", oko njega se spore, svađaju, ratuju, bore, mrze, preziru, ponižavaju, poništavaju. U svom vremenu i životnom veku generacije kojoj je pripadao, trudio se da sagleda razmere izvedene revolucije, domete jugoslovenskog socijalizma, posledice života u diktaturi, potrošene "energije" i istrošene "ideje" kojima je jedan naraštaj ukazivao poverenje, bilanse "sistemske krize" koja je dovela do građanskog rata, raspada države, urušavanja političkog sistema i nepovratnog kvarenja međunacionalnih odnosa. Zanimao se za politiku ispunjenu promašajima, krizama, sukobima koji iscrpljuju, unazađuju, varvarizuju, obeščašćuju sve koji u njima učestvuju i ljudima koji su je personifikovali.