U MALOM salonu zrenjaninskog Narodnog muzeja otvorena je izložba "Pod vojvođanskim nebom Ivana Radovića", povodom četrdeset godina od smrti umetnika. Izložbu su organizovali Savremena galerija Zrenjanin i Narodni muzej, a čini je pet slika i arhivski materijal iz fonda ove dve ustanove.

Postavka velikog slikara Ivana Radovića (Vršac, 1894 - Beograd, 1973) na likovno-dokumentaran način ilustruje umetnikove veze sa gradom na Begeju. Kao aktivan stvaralac, Radović je bio učesnik i drugih kolektivnih posleratnih izložbi u Zrenjaninu i Umetničkoj koloniji u Ečki. Njegov koloritni ekspresionizam i intimizam proizašli su ponajviše iz privrženosti Vojvodini koja kao tema nije iščezla sa njegovog platna i nakon preseljenja u Beograd. Stvaralaštvo Ivana Radovića, dugo pola veka, ostavilo je neizbrisiv trag u srpskoj umetnosti, od čega su pet njegovih slika u dve muzejske ustanove u Zrenjaninu baština koju ovaj grad s ponosom čuva.

- Iako dominira vojvođanski pejzaž, u Radovićevom slikarstvu odigravale su se značajne promene. Od uticaja mađarskih impresionista na samom početku formiranja, preko konstruktivističke faze, pronalaženja autentičnog stila primitivizma, do okretanja unutrašnjem intimnom svetu gde dominiraju teme portreta i aktova, i najzad do poetskog realizma, gde predeo postaje centralna tema - ističe Slavica Popov, kustos i autorka izložbe u saradnji sa koleginicom Oliverom Skoko.

ŠAMPION Slikar je rođen u svešteničkoj porodici koja se posle očeve smrti iz Vršca preselila u Sombor, gde je Radović završio Učiteljsku školu. Slikarstvo je studirao u Budimpešti. Boravio je u Parizu, Beču, Minhenu, Veneciji. Bavio se pedagoškim radom kao profesor crtanja u Somboru i Beogradu, pripadao grupama "Oblik" i "Šestorica". Bio je dopisni član SANU, dobitnik prestižnih nagrada i društvenih priznanja. Radović je bio jugoslovenski šampion u tenisu i predsednik TK "Partizan".

Kritičar Miodrag B. Protić je Radovićeve slike opisao "kao da ih zahvata požar i crvena svetlost bengalske vatre", sažimajući celokupnu umetnikovu likovnu ekspresiju o Vojvodini, uz napomenu da "do sada niko nije tako dao prostranstvo prečanske ravnice, panonsko nebo i pratio na njemu orgijanje svetlosti i boja".

Sam Radović, opisujući sadržaj svojih slika, izneo je da su to "zemlja i polja, konji i krave, kuće i kućerci, mir i nemir ljudi, radost i patnje, brige i veselje, razgovori i ćutanja pod žarkim suncem, vedrim i oblačnim vojvođanskim nebom".

U okviru izložbe posetioci mogu da pogledaju dokumentarni film "Ivan Radović" (iz serije "Slikari i vajari") u produkciji Radio-televizije Srbije (režija Mika Milošević, scenario Lazar Trifunović).


ZAVIČAJ

- Vojvodina je mesto povratka za znamenitog Sremca, Bačvanina i Banaćanina - Šumanovića, Konjovića i Radovića. Zavičaj su pretvorili u glavni motiv sopstvenog likovnog izraza, koji na neki način postaje sublimacija njihove likovne poetike - ističe kustos Olivera Skoko.