RETROSPEKTIVNA izložba Milana Konjovića (1898-1993) koja je, prethodnih sedmica, bila postavljena u Kulturnom centru Srbije u glavnom gradu Francuske, biće od srede dostupna posetiocima novosadske spomen-zbirke Pavla Beljanskog. Čini je izbor od 25 reprezentativnih dela iz Galerije „Milan Konjović“ - umetnikovog legata rodnom Somboru.

- Pored slika koja je za parisku izložbu odabrao Sava Stepanov, novosadskom izdanju „Povratka u Pariz“ biće dodata i slika „Moj atelje“, nastala u Gradu svetlosti 1930. To je, inače, prva slika koju je Pavle Beljanski otkupio od velikog umetnika, a u fundusu ih danas imamo ukupno osam - kaže upravnica Spomen-zbirke Jasna Jovanov.

Konjović je, da podsetimo, kao mlad slikar u francusku prestonicu stigao 1924. godine i u njoj ostao osam godina. Tu je, kako je Sava Stepanov rekao, i nastao Konjović, „i došavši do svog ekspresionizma, do svog karakterističkog izraza po kojem je i postao jedna od najznačajnijih srpskih slikara 20. veka“.

IMPRESIVAN OPUS U GALERIJI „Milan Konjović“ u Somboru iz koje stižu i slike za izložbu „Povratak u Pariz“ čuva se, inače, tačno 1.078 dela koja je zaveštao rodnom gradu. Njegov ukupan opus je, međutim, znatno bogatiji i procenjuje se na preko 6.000 slika.

- Stoga najveći deo slika na ovoj izložbi čine najbolja dela Konjovićevog pariskog ekspresionizma, ali je tu i nekoliko racionalističkih pejzaža s kojima je, učeći slikarstvo u Parizu, i počeo - kaže Stepanov.

Veliki slikar je, inače, u Parizu ostao do 1932. godine, kada se vratio u Sombor, koji nikada više nije napuštao.

- Kada sam kretao u svet, verovao sam da ću tamo naći sebe, a kada sam ga video i doživeo, shvatio sam da treba definitivno da se vratim, jer potpuno svoj mogu da budem samo pod komadom neba pod kojim sam rođen i među svojima - govorio je, potkraj života, objašnjavajući razloge za povratak iz umetničke prestonice sveta.

Izložbu u novosadskoj spomen-zbirci će, inače, otvoriti francuski ambasador u Srbiji Fransoa Denio Gzavije, a ona će, istovremeno, biti i novi simboličan susret Konjovića i Pavla Beljanskog. Pedesetih godina prošlog veka Konjović je, naime, kao direktor Gradskog muzeja u Somboru, Beljanskom pomogao da, upravo tu, prvi put izloži slike iz svoje kolekcije. Time je, praktično, otvoren put da ona, docnije, postane jedna od najznačajnijih institucija srpske likovne umetnosti.