AKO bude pameti i sreće u srpskom narodu da prihvati istinu i oslobodi se višedecenijskog taloga obmana i laži u kojima je prikazivan, ovo neće biti samo rehabilitacija generala Dragoljuba Mihailovića, već i Jugoslovenske vojske u otadžbini, oslobodilačkog, gerilskog antifašističkog pokreta na čijem je on čelu bio i stradao. Istovremeno bio bi to, kroz istinu, put narodnog pomirenja.

Ovako dr Božidar Bojović, nekadašnji politički lider srpskog naroda u Crnoj Gori, u razgovoru za "Novosti" komentariše rehabiliticaju vođe četničkog pokreta Draže Mihailovića, napominjući da način na koji je general dospeo u situaciju da lažno bude proglašen saradnikom fašista i pogubljen, nije rezultat njegovog odstupanja od slobodarskih načela, već plod prljave igre velikih sila u podeli interesa na srpskom prostoru.

- Način na koji su se one odvijale, na koji je generalu Mihailoviću suđeno i presuđeno, način na koji je pogubljen, sve ono što se posle toga dešavalo sa srpskim narodom, i ovovremeno prihvatanje načela građanskog društva za koje se general Mihailović borio, govori ko je pobednik a ko poraženi. General Mihailović je, iako gubitnik u oslobodilačkom ratu, svojim činjenjem i stradanjem postao oličenje savesti i sudbine srpskoga naroda. Plašim se da će proces prihvatanja istine, kao preduslov narodnog pomirenja, još dugo trajati u ovom građanski nezrelom i komunističkom ideologijom zatrovanom društvu.

PODANIČKI MENTALITET * ZAŠTO su potomci stradalnika od Vezirovog do Zidanog Mosta dugo ćutali o tom i drugim zločinama? - Pokojni Momir Vojvodić imao je običaj da kada vidi skup tih koji se tajno hvale, a javno ćute, uzvikne "đe ste četnici, majku vam komunističku". To je podanički mentalitet, nedostatak građanske svesti i hrabrosti. Slovenačko krvavo proleće je grobnica građanske svesti i građanskog društva Crne Gore, uzavrelog između dva rata. Kada pogledate sastav te ogrome kolone od 15.000 ljudi, vidite kakva je to bila duhovna, moralna, intelektualna snaga ovog naroda. Zločin nad njima je civilizacijska tragedija Crne Gore, čije se posledice i danas snažno osećaju.

* Mogu li se Srbi okrenuti unazad i objektivno sagledati počinjene greške?

- Dragoljub Mihailović je bio istinski antifašista, demokrata koji je realno sagledavao sudbinu svoje zemlje i naroda, ne samo srpskog, koji u njoj žive. I "nema nijednog istorijski potvrđenog dokaza da je on sarađivao sa Nemcima", a u "Mihailovićevoj vojsci decembra 1943. godine bilo je 4.000 muslimana, koji su činili osam odsto celokupnog sastava Jugoslovenske vojske u otadžbini" i 2.500 Hrvata!.

Njegov plan gerilskog ratovanja u odbrani otadžbine poremećen je pojavom komunističke gerile, čiji je plan bio preuzimanje vlasti u Jugoslaviji. Neosporno je da je i taj pokret, posle napada Nemačke na Rusiju, bio antifašistički. Ali isto tako nepobitna je činjenica da su komunisti prvi izazvali građanski rat između Mihailovićeve i svoje gerile, koji su veštom propagandom pripisali drugoj strani.

* Sudbinu ta dva antifašistička pokreta gradili su Mihailović i Broz.

- General Mihailović, izdanak tradicionalnog građanskog društva, istinski demokrata, visoki oficir zaklet kralju i otadžbini, ratovao je vođen moralnim načelima. Njemu oficirska čast nije dozvoljavala da likvidira Broza, kada je to mogao. S druge strane, Josip Broz, sumnjive prošlosti, bio je spreman na sve u borbi za vlast. Čak i u momentu kada je izričit zahtev sovjetske vlade bio da mora doći do jedinstva među ustanicima u Jugoslaviji, a stav vlade britanskog veličanstva da je "pukovnik Mihailović jedini mogući vođa i da sve ustaničke grupe treba da mu se potčine", Broz je veštim manevrima i propagandom sve podredio cilju da provocira, lažno predstavi i kompromituje Jugoslovensku vojsku u otadžbini.

Komunisti se plašili da bi Dražin grob mogao da bude srpsko svetilište

* Dobili smo presudu, ali je Čiča i dalje bez groba i krsta.

- Komunisti su znali da bi grob nevino stradalog ratnika i pravednika postao srpsko svetilište. I zato se i danas krije istina o načinu i mestu njegovog umorstva.

* Može li se u Crnoj Gori desiti pomirenje?

- Narodna stranka je još 1992. godine u Skupštini Crne Gore pokrenula inicijativu za donošenje Rezolucije o narodnom pomirenju. Dočekana je na nož od strane lažnih demokrata, presvučenih sledbenika komunističke ideologije. Više od 20 godina ovaj režim opstaje na modelu te ideologije i dok su oni ti koji kroje sudbinu Crne Gore, o tome nema zbora.

PROPAGANDA

* NAJAVLjUJU se rehabilitacije Pavla Đurišića, Baja Stanišića i drugih vođa Jugoslovenske vojske u otadžbini. - Sve inicijative kojima se želi doći do istine treba podržati. I danas mnogi misle da je Pavle Đurišić nosilac Hitlerovog gvozdenog krsta. Ne pomaže ni Đilasovo priznanje da je tekst o dodeli tog odlikovanja objavljen u "Glasu Crnogorca", čista komunistička propaganda protiv najpoznatijeg Mihailovićevog komandanta. Da li bi ustaše, kao dokazani saradnici fašizma, smeli da ubiju na tako zverski način nosioca Hitlerovog gvozdenog krsta, da je on to bio?