KRAJ prevare u Međugorju ili novi zamah za hrvatsko svetilište nastalo nad srpskim žrtvama? Odgovor na ovo pitanje uskoro bi trebalo da pruži Kongregacija za doktrinu vere u Vatikanu i sam papa Franja.

Vatikanski kardinali nedavno su, naime, završili trogodišnju istragu o navodnom čudu u Hercegovini, koje je poslednjih decenija podgrevalo hrvatsku nacionalnu vatru, pripremajući izlazak iz Jugoslavije. Razlog je to što su s druge strane brda, na kojem se Devica Marija navodno ukazivala hrvatskoj deci, ustaše 24. juna 1941. godine mučile i ubile svih sedam srpskih monaha iz obližnjeg pravoslavnog manastira Žitomislić. Nešto kasnije, ustaški odredi pobili su još 3.000 muškaraca, žena i dece, gotovo sve srpske nacionalnosti, i zakopali ih u jamu kod Međugorja.

Godinu dana posle smrti Josipa Broza, 24. juna 1981. godine, a upravo na godišnjicu ustaškog pokolja, šestoro dece iz hrvatskih porodica (najmlađe je imalo 10, a najstarije 16 godina) „videlo“ je u Međugorju Devicu Mariju, to su rekli roditeljima, što je bilo dovoljno da se napravi kult zbog koga je ovo hercegovačko selo do danas posetilo više od 30 miliona hodočasnika, a ondašnjim katoličkim sveštenicima džepovi su napunjeni do vrha.

Među tom decom našla se i unuka ustaše Mata Ivankovića, koji je učestvovao u pokolju 3.000 Srba u Međugorju!

HRVATSKI DOM ZLOČINI nad Srbima u 20. veku često su služili za gradnju nacionalnog identiteta Hrvata. Primer za to je ubistvo 1.200 srpskih civila u glinskoj pravoslavnoj crkvi krajem jula 1941. godine. Ubrzo po završenom pokolju, Glinska crkva je srušena, a na njenom mestu, šezdesetih godina prošlog veka sagrađen je Spomen-dom žrtava fašizma. Međutim, 1995. godine oštećene su i uklonjene ploče sa imenima žrtava, a spomen-dom preimenovan je u Hrvatski dom!

Ubrzo je postalo jasno da lokacija „ukazivanja“, u blizini srpske masovne grobnice, nije odabrana slučajno i da je delu katoličkog sveštenstva bilo veoma stalo da se baš u Međugorju uspostavi lažni kult. Odmah po objavljivanju „čuda“ verski obredi su pretvoreni u propagandu ustaštva. Pevane su pesme u čast Ante Pavelića, a na stenama i fasadama osvanuli su ustaški simboli.

- Nacionalni identitet savremenih Hrvata prečesto je građen na katoličanstvu i suprotstavljanju Srbima, koji su poslužili kao cement za spajanje raznorodnog nacionalnog stanovništva stopljenog u hrvatsku naciju, gde je značajan udeo pokatoličenih Srba iz različitih istorijskih epoha, ali i Čeha, Mađara, Nemaca i drugih naroda nekadašnje Austrougarske, koji su se vremenom asimilovali - kaže istoričar Dragan Petrović.

I danas, kada je prošlo više od 18 godina od građanskog rata u Jugoslaviji, a Zagreb postao jedna od prestonica u EU, Srbi su i dalje dežurni krivci za sve loše što se dešava u Hrvatskoj.

- Još je Jovan Dučić rekao da je hrvatska nacija formirana od nekoliko srpskih elemenata, a jedan od njih je i jezik, koji su usvojili od Vuka Karadžića. Zato, kada god je potrebno, unutrašnji politički faktor u Hrvatskoj iskoristi antisrpsku retoriku. Ipak, unutrašnji politički faktor je samo produkt spoljašnjeg, koji je i doveo do bratoubilačkog rata. Antisrpstvo u Hrvatskoj zapravo su kroz istoriju instalirale velike sile, kojima je bio cilj da se zamrzimo za sva vremena i da tako spreče veliku južnoslovensku državu. I danas određenim centrima moći odgovara da tinja ta vatra između Srba i Hrvata - objašnjava Vladislav Jovanović, bivši ministar spoljnih poslova SRJ.

BAHANALIJE KOD PLAVE GROBNICE

NA hrvatskom ostrvu Pag i njegovom najpopularnijem letovalištu za mlade Zrće, i ove godine organizuju se lude žurke, na kojima se opija i orgija... Sve ovo odvija se pored mesta gde se nalaze kosti hiljade srpske dece i žena, ubijenih u dva logora - „Slana“ i „Metajna“.

Prvi logor za žene i decu u Drugom svetskom ratu bio je onaj u Metajni. Nalazi se nedaleko od plaže „Zrće“. Na dnu mora, ispred „hrvatske Ibice“, je plava grobnica sa kostima mučenika kojima su posle klanja vezivali kamenje oko vrata i bacali ih u vodu.

Nedavno je treći put uništena spomen-ploča žrtvama ustaškog terora logora „Slana“ i „Metajna“. Savez antifašističkih boraca i Srpsko narodno veće postavili su je 29. juna, a uništena je već 18. jula. Prvi put ploča je postavljena 1975, a uništena 1991. Obnovljena je tek 2010, kada je potrajala tek dva dana.