GLAVNE prepreke za interkulturalizam u Srbiji treba tražiti u teškom istorijskom nasleđu srpskog društva, ali i u nacionalizmu, pokazalo je istraživanje o etničkim razlikama u Srbiji Centra za proučavanje etniciteta.

Direktor tog centra Goran Bašić rekao je da ako se govori o dobrom i lošem nacionalizmu, oba koncepta su doprinela da se razvije sistem i politička kultura u kojoj se ne dozvoljava interakcija etničkih zajednica.

- Srbija se svela na zbir etničkih zajednica koje imaju sve manje i manje prilika za međusobnu komunikaciju - rekao je Bašić.

Prepreke, po mišljenju Bašića, treba tražiti i u teškom političkom nasleđu Srbije, jer je reč o društvu koje se suočava sa takvim nasleđem.

- Narodi koji žive na ovim prostorima proizašli su iz dve paradigme, osmanske i austrougarske, kojima je zajednička osobina autoritarizam. Te se paradigme vrlo teško nose sa međuetničnošću i multikulturalizmom i liberalnim konceptima društva - objašnjava Bašić.

Istraživanje je potvrdilo i početnu pretpostavku da u Srbiji ne postoji politika multikulturalnosti, odnosno da su usvojeni brojni zakoni što je dobar znak, ali je loše što je iz rasprave o položaju nacionalnih manjina isključen jedan deo akademskih krugova i nevladinih organizacija.

Pročitajte još - Kako je izmišljeno etničko čišćenje na Kosovu

Tokom sprovođenja istraživanja uočeno je i da na etničke distance u Srbiji utiču i globalne političke promene, tačnije populizam, koji je definisan kao proces koji od blagog nacionalizma i patriotizma, pravi opasan nacionalizam.

Prepreke postoje i u formulacijama u zakonima, jer se kroz njih potvrđuje da je politički sistem većinski, odnosno nije prilagođen multietničkoj zemlji.

Milena Dragićević Šešić, sa Fakulteta dramskih umetnosti u Beogradu navela je da srpskom društvu interkulturalnost treba u praksi, jer je politika usmerena na to da ja Srbija zemlja srpskog naroda.

- Pravi interkulturalni dijalog zavisi od nas, od većine. Da li ćemo mi kao većina hteti da uđemo u dijalog zavisi od nas i na takav nas dijalog ništa ne može naterati - kaže profesorka.

Poruka istraživača je i da je etnička distanca u Srbiji sve veća, a zanimljivo je i da 60 posto građana bez obzira na nacionalnost smatra da je nacija važnija od pojedinca.

U Srbiji se zanemaruje dvojezičnost i to je na štetu srpskog naroda i Srbije koji gube značajan deo obrazovnog stanovništva školovanog u javnim školama, ističu istraživači.

Fahrudin Kladničanin, iz organizacije FORUM 10 iz Novog Pazara u okviru istraživanja analizirao je nastavu na bosanskom jeziku u Sandžaku - da li je model nastave interkulturalan ili je deo segregativne politike.

- Tamo gde su Bošnjaci u većini, ni prosvetni radnici ni roditelji ne prepoznaju segregaciju u procesu obrazovanja na bosanskom jeziku. U opštinama u kojima su manjina, prisutan je strah, obrazovanje na bosanskom jeziku vidi se kao opasnost zbog segregativnog potencijala - zaključuje Kladičanin.