NA beogradskom Novom groblju danas je ispraćen na kremaciju najstariji srpski umetnik vajar Sava Sandić (1915 - 2016). Dostojanstveno i tiho, kako je i živeo, ovaj svet napustio je minule srede, u 102. godini.

Uz suprugu, vajarku Miru Sandić (1924-2010), bio je jedan od najvećih dobrotvora Narodnog muzeja u Beogradu, kome su poklonili veliki broj svojih dela, ali i značajne radove drugih umetnika iz svoje kolekcije, a ova ustanova mu je pre dve godine, prigodnom izložbom, obeležila 100. rođendan. Rođen na početku Prvog svetskog rata u Zaječaru, gde se zatekla njegova porodica, prvi susret sa vajarstvom imao je u ateljeu Tome Rosandića, kome je asistirao i na čuvenoj kompoziciji "Igrali se vrani konji" ispred zdanja Narodne skupštine. Bio je član ULUS-a od 1948. i ULUPUDS-a od 1956, ali i pripadnik grupe "Samostalni".

Prvu u nizu od petnaestak samostalnih izložbi priredio je u Beogradu 1953, a osvojio je i niz značajnih nagrada i priznanja, među kojima je i Nagrada ULUPUDS-a za životno delo (1997). Ostao je veran klasičnim vajarskim koncepcijama i materijalima, radio je portrete, figure i predstave životinja.