KAD je video da sam ne može da izađe na kraj sa lukavim i snažnim Nikolom Altomanovićem, Lazar se udružio sa bosanskim banom Tvrtkom I Kotromanićem koristeći okolnost što se Nikola bio i njemu zamerio. Međutim, pošto su procenili da ni udruženi nemaju dovoljno snage da poraze Nikolu, zatraže pomoć od mađarskog kralja Ludvika, koji im pošalje Lazarevog zeta Nikolu Garu sa 1.000 kopljanika.

Njima se pridružio sa svojom vojskom Lazarev zet Vuk Branković, kao i braća Musići - Stefan i Lazar.

U borbi u blizini Užica, Nikola bi potučen, pa se na kraju zatvorio u užičku tvrđavu koja je opkoljena i osvojena.

TRGOVAČKI CENTAR BALKANA Centar privrednih aktivnosti bio je grad Kruševac. Tu su se na ulicama grada i na velikom trgu susretali trgovci iz skoro svih pokrajina Balkana, gde su naročito prednjačili trgovci iz Dubrovnika. Kruševac i čitava kneževina su u ovom periodu ostvarili i veliki napredak u oblasti zdravstva i kulture.

Neizvesna je dalja Nikolina sudbina. Po jednim izvorima on je oslepljen smešten u neki zetski manastir, gde je ostao do kraja života. Po drugim izvorima, dobio je jednu malu oblast kojom je upravljao do smrti.

Njegove zemlje podelili su knez Lazar, ban Tvrtko, Vuk Branković i braća Musići. Knez Lazar je dobio Nikoline zemlje od Rudnika do Drine. Na ime nadoknade za pomoć, dao je mađarskom kralju nešto srebra i obavezao se da mu bude vazal.

Posle smrti mađarskog kralja Ludvika I, knez Lazar se oslabađa mađarskog vazalstva, upada u Braničevo i Kučevo, odakle je ranije Radič Branković (Rastislalić), oslanjajući se na Mađare upadao u njegove severne oblasti i pljačkao ih. Zatim je upao i u Mačvu, koju je caru Urošu preoteo mađarski kralj Ludovik i pripojio ove oblasti svojoj državi.

Sada se Lazareva država znatno proširila i zahvatala površinu od oko jedne četvrtine bivše Dušanove države. Prostirala se dolinama Zapadne, Južne i Velike Morave, zahvatajući Braničevo i sve veće gradove u Pomoravlju, izbijala do blizu Dunava, a zatim ispod Golubca i Beograda išla na zapad, obuhvatala Mačvu i planiskim predelima izbijala na Zapadnu Moravu. Na jugu je izašla na Ibar, pa pored Trepče i Prištine sekla Kosovo, zahvatala Novo Brdo i u luku izbijala ispod Vranja.

Južno od kneza Lazara vladao je Vuk Branković, gospodar Kosova i dela Zete. U Zeti je gospodario Đurađ Stratimirović, Balšić, koji je posedovao i deo Metohije.

Daleko na jugu oko Prilepa, gospodario je kralj Marko Mrnjavčević, a pored Vardara prema Skoplju njegov brat Andrijaš.

U okolini Slavišta i Žegligova kao i zemljištem između Strume i Vardara gospodarili su braća Dejanovići (Dragoš i Konstatin).

Pored Drine u Bosni prostirala se država kralja Tvrtka.

Prenošenjem središta srpske države u Pomoravlje ukazala se potreba izgradnje nove prestonice u tom središtu.

Dugo su knez Lazar i kneginja Milica istraživali gde će izgraditi novu prestonicu, koja će istovremeno biti i značajna tvrđava u tom delu Srbije. Po narodnom predanju zanoćili su jedne noći na ćuviku iznad Zapadne Morave. Tom prilikom se kneginji Milici u snu javio Stefan Nemanja i rekao joj da novu prestonicu izgrade baš tu gde su zaspali. Izjutra ona ovaj san saopšti knezu Lazaru, pa oni poruku Svetog Simeuna prihvate.

Mesto se nalazilo u najbogatijem i najplodnijem delu Lazareve Srbije. Na jugu se nalazilo Kosovo, podređeno Lazaru, koje je štitilo Srbiju sa te strane, a kojim je upravljao njegov zet Vuk Branković. Knez Lazar se nadao da će u savezu s njim, Bosnom i Bugarskom obezbediti Srbiju.

Sa brežuljka, na kome je trebalo da bude centar grada, pucao je veličanstven pogled na Jastrebac, Kopaonik, uzdignuti Temnić, Zapadnu Moravu i ušće Rasine u nju, a u neposrednoj blizini lanac značajnih srednjovekovnih srpskih tvrđava Borač, Rudnik, Maglič i Koznik.

Srpska vlastela je prihvatila njihov predlog. Angažovani su stručnjaci u Italiji i Primorju za izradu planova grada i tvrđave i već na proleće iduće godine otpočela je izgradnja grada i tvrđave Kruševac.

Tako je na odabranom brežuljku visokim kamenim zidovima bio ograđen veliki prostor na kome je podignut knežev dvor, crkva, stanovi za kneževu visoku vlastelu, poslugu i kasarne za vojnu posadu. U sklopu zidova izgrađena su snažna utvrđenja sa osmatračkim kulama, kao i duboki opkopi koji su premošćavani lančanim mostovima, koji su podizani noću i u slučaju opasnosti.Utvrđenje je opremljeno bacačima kamena, samostrelama a neposredno pred kosovski boj i topovima koji su nabavljeni u Dubrovniku.

Izgradnja Kruševca je potrajala nekoliko godina, a za njegovu izgradnju je dovlačen kamen iz Zapadne Morave i okolnih kamenoloma. U radovima su učestvovali vojska i stanovništvo, kao i radnici iz Primorja.

Nadzor nad gradnjom je vršila grupa stručnjaka iz Italije i knežev čelnik Radič Postupović.

Posebna briga je posvećena izgradnji crkve Lazarice, koja je izgrađivana pod rukovodstvom Rada Borovića.

Po svom arhitektonskom sklopu crkva pripada moravskoj školi, a u njoj su zastupljene dve vrste slikarstva, koje su tada bile vladajuće u moravskoj školi.

Pošto u gradu nije moglo da stane svo stanovništvo koje je to želelo i mnogobrojne izbeglice sa juga, iz bivše carevine, Vizantije i Bugarske, to su iza grada, odmah do gradskih bedema podizana naselja sa kućama za stanovanje, dućanima, konacima za prenoćište trgovaca i putnika iz daleka, trgom i drugo).

Zahvaljujući relativno mirnom razdoblju i bogatstvu zemlje, pre svega rudnicima, plodnoj zemlji i šumama, privreda je procvetala u Lazarevoj državi, u kojoj su prednjačili rudarstvo, trgovina, zanatstvo i poljoprivreda.



(Nastaviće se)