POČETKOM 1993. godine objavljen je "programski" članak u zagrebačkom nedeljniku "Danas" sa "senzacionalnim" otkrićem već naznačenim u naslovu da "Srpsku agresiju potiču masoni". Prema autoru tog teksta, masoni Srbi, i masoni uopšte, najveći su krivci za istorijski "tragičnu" sudbinu hrvatskog naroda i Rimokatoličke crkve.

Uz nabrajanja srpskih masonskih "grehova", poput atentata na Franca Ferdinanda 1914. godine u Sarajevu, Aleksandar Široka navodi i sledeće: "Točno godinu dana prije otvorene agresije Jugoslavenske vojske na Hrvatsku, u subotu 23. lipnja 1990. u Beogradu je svečano otvorena Velika loža Jugoslavije... Tom je zgodom na tajnom obredu inauguriran u velikog majstora jugoslavenske lože Zoran Nenezić, jedan od rijetkih bradatih masona".

Dalje se navodi i drugi "brat", Venecijanac Đani de Mikelis, ministar inostranih poslova Italije, koji "u to vrijeme tajno pregovara s budućim predsjednikom Jugoslavije Dobricom Ćosićem o novoj podjeli hrvatskog teritorija. U isto vrijeme snažno se opire priznanju Hrvatske u Europskoj zajednici uz pomoć pripadnika iste masonerije lorda Karingtona.

Škotskom obredu Južne jurisdikcije, uz lorda Karingtona i de Mikelisa, pripadaju i Džordž Buš, Džejms Bejker, H. Kisindžer i Iglberger... Hoće li otkriće i kampanja svećenika Bevela, suborca slavnog M. L. Kinga zaustaviti Južnu jurisdikciju Škotskog obreda u stvaranju 'novog svjetskog poretka', teško je zamisliti".

Posledice formiranja VL Bugarske i pretnje UVL Nemačke da će posle toga bitno preispitati svoj stav prema VL "Jugoslavija", osetile su se veoma brzo.

Dva isključena člana iz sastava loža pod VL "Jugoslavija", zajedno sa sedam suspendovanih članova, kao i sa još nekoliko članova koji su im se pridružili, uz orkestraciju UVL Nemačke i asistenciju Velikog Orijenta Italije, sa nezaobilaznom koordinacijom dvojice slobodnih zidara jugoslovenskog porekla (S. Ćeran iz Italije i V. Pavlović iz Nemačke), koji su, kao dotadašnji počasni članovi VL "Jugoslavija" imali pravo prisustva, održali su svoju "skupštinu" u Riminiju, 14. 3. 1993. godine, proglašavajući je "redovnom" skupštinom VL "Jugoslavija".

U PISMU NOVO IME PODRŠKA novoj loži sadržana je u pismu UVL Nemačke 14. novembra 1993. godine, poslatom evropskim VL: "UVL Nemačke je primila obaveštenje o činjenici da je VL 'Jugoslavija', osnovana pomoću UVL Nemačke, nedavno promenila ime u Regularna VL 'Jugoslavija' i da je shodno tome promenila svoju Konstituciju i pravne akte. Od marta 1993. RVL 'Jugoslavija' vodi potpuno odgovarajuće izabrani brat Dragan Tanasić kao njen veliki majstor. UVL Nemačke nastaviće da pruža svaku neophodnu pomoć RVL 'Jugoslavija' i ceniće slično delovanje ostalih velikih loža..."

Na tom ilegalnom skupu izvršili su izbor svog VM i velikog sekretara. Ta mesta zauzeli su upravo prvi isključeni, tada već bivši masoni, D. Tanasić i S. Perović, a u "svoju" tzv. VL izabrali su još nekoliko članova iz VL "Jugoslavija" koji za to nisu imali uslova - bili su suspendovani i pred isključenjem.

Ponašanje UVL Nemačke, pokazaće vremenom da je osnovni motiv održavanja tzv. Skupštine u Riminiju bila promena vođstva VL "Jugoslavije". Zato su godinama ulagali napore, da jednu grupu neovlašćenih članova iz VL "Jugoslavija", promovišu kao članove Skupštine VL "Jugoslavija" koja je donela odluku o promeni imena u "Regularna". Time su izbegli da toj novoj organizaciji daju svetlost, što je, u skladu sa bazičnim principima, bilo neizvodljivo.

Tzv. masonska RVL je svoje ime promenila 1. 6. 1993. godine, kada se prvi put registrovala kod Saveznog ministarstva pravde kao potpuno novo udruženje građana, što dodatno potkrepljuje ceo ovaj "projekat" kao nemasonski i kao falsifikat.

Prema pismu tzv. RVL na petnaest stranica, od 10. 3. 1995. godine, preko UVL Nemačke dostavljenom UVL Engleske, tu organizaciju su tada činili: D. Tanasić, V. Pavlović, S. Ćeran, D. Kostić, J. Vasiljević, Lj. Draškić, S. Perović, M. Pavić, Nenad Manojlović, Zoran Milutinović, Dragan Stojkov, Mahmut Bušatlija, Vojislav Berberović, Novica Jovović, Branko Kažanegra, Aleksandar Mumović, V. Desimirović, Mile Grozdanić, Mladen Vratonjić, Konstantin Babić, Stanko Šepić, Saša Mešterović, Milan Davidović, Milan Marković, Jovan Šainović, B. Žigić, Milan Popović, Miroslav Gašić, Nenad Dukić, Boško Jakšić, Milan Krstić, Srđan Stojanović, Đorđe Zečević, Branko Smrzlić, Slobodan Patrnogić, Sava Petković, Dalibor Strnad, Milomir - Miša Brkić, Milenko Dlakić, Novak Jauković, Miodrag Živković, Dragoljub Vuković, Milan Kovačević, Vladimir Komnenić, Branislav Radojčić.

Ti isključeni ili izbrisani članovi, sada već bivši masoni, uz nemačku podršku su nastavili da primaju nove "masone", među kojima su bili: Slobodan Đukić, Miodrag Đorđević, Vladimir Marjanović, Milorad Stevanović, Dimitrije Golemović, Milan Mihailović, Ivan Mladenov, Ved Ahuja, Boris Šarković, Dragan Momirov, Ivan Zlatanović, Zoran Petrov, Vladimir Petrov, Jovan Dačić, Dejan Popović, Obrad Mikić, Zoran Jerković, Zoran Jokić, Dejan Miladinović, Dušan Mihailović, Vojislav Andrić, Branko Dedakin, Đuro Kovačević, Ninoslav Stojadinović, Nikša Stipčević, Raša Livada, Milorad Simić, Milan Božić, Mirko Čotrić, Dejan Kostić, Đorđe Avramović, Radoslav Petković, Božo Šibalić, Dragan Velikić, Vlastimir Matejić, Srđan Stanković, Nebojša Đukelić, Petar Ćuković, Rade Tufegdžić...



(Nastaviće se)


Copyright by

Zoran D. Nenezić

i „Večernje novosti“